✦

Ons Twee Nature – Yetzer Hara / Yetzer HaTov

Noach
(Noag)

Genesis / Bereshit {8:6} “Toe het Noag aan die end van veertig dae die venster oopgemaak van die ark wat hy gebou het, {8:7}  en ‘n kraai uitgestuur wat gedurig heen en weer gevlieg het totdat die waters weggedroog het van die aarde af. {8:8}  Daarop laat hy ‘n duif van hom af wegvlieg om te sien of die waters oor die aarde verminder het. {8:9}  Maar die duif het geen rusplek vir die holte van sy voet gevind nie en na hom teruggekeer in die ark; want die waters was oor die hele aarde. So het hy dan sy hand uitgesteek en hom gegryp en in die ark by hom gebring. {8:10}  Daarna het hy weer sewe dae gewag. Toe stuur hy die duif weer uit die ark. {8:11}  En die duif het teen die aand na hom gekom, en daar was ‘n groen olyfblad in sy bek! Toe merk Noag dat die waters oor die aarde verminder het. {8:12}  Daarna wag hy weer sewe dae en stuur die duif uit. Maar hy het nie weer na hom teruggekeer nie.”

Ek het iets baie interessant ontdek toe ek die bovermelde gedeelte gelees het. Soos ons lees, het Noag ‘n kraai uitgestuur voordat hy die duif losgelaat het. Let egter daarop dat die kraai nie teruggekeer het nie maar eerder heen en weer oor die aarde gevlieg het totdat waters weggedroog het. Volgens wat ek uit die geskrewe gedeelte aflei, kon hierdie kraai vir ten minste sewe dae rondgevlieg het sonder voedsel en sonder om te gaan sit.

Kraaie is onrein voëls, dus was daar slegs twee in die ark. Noag het net één losgelaat. Ten einde voort te plant, sou die een wat losgelaat is, een of ander tyd, die ander een wat nog in die ark was, moes teëkom?. Die kraai, soos ek gemeld het, is ‘n onrein voël; trouens ‘n aasvreter en as sulks sou hy voedsel gevind het. Boonop sou die kraai plek gevind het om te gaan sit op die duisende karkasse van dooie diere en opgeblaaste lyke, wat op die waters gedryf het. As gevolg daarvan, was dit nie nodig om na die ark terug te vlieg nie.

Duiwe, daarenteen is rein voëls en dus nie aasvreters nie. Daarom sou die duif wat Noag losgelaat het, nie kon oorleef nie. Daar was geen voedsel of rusplek vir die holte van sy voet nie en hy moes noodwendig terugkeer na die ark.

Hieruit blyk ‘n groot geestelike les om geleer te word. Ons moet onthou dat daar sowel rein as onrein diere in die ark was – hulle is saam aangehou. Ons moet ook daaraan dink dat God alles op aarde in een van twee kategorieë of nature verdeel het, naamlik rein of onrein. Ongelukkig beskik ons as gelowiges in Jesus die Messias ook oor hierdie twee nature.

Romeine / Romim {7:18} “Want ek weet dat in my, dit wil sê in my vlees, niks goeds woon nie; want om te wil, is by my aanwesig, maar om goed te doen, dit vind ek nie.”.

Paulus het hier ons twee nature beskryf, wat konstant in stryd met mekaar verkeer. Die stryd wat binne-in ons woed. Is tussen ons ou natuur (ons vlees) en ons nuwe natuur (of wedergebore gees). Die kraai het uitgegaan in ‘n wêreld vol dood, maar vir hom ‘n fees. Hy het heen en weer oor die aarde gevlieg, op karkasse en lyke gaan sit en dit verslind. Dit is ‘n beeld van ons ou natuur. Die ou natuur hunker na die dinge van die wêreld en wil daarop teer, maar al wat die wêreld kan bied, is slegs die dood. Die duif verteenwoordig egter ons nuwe natuur. Hy het niks in die wêreld gevind wat die moeite werd was om op neer te stryk nie – niks aanloklik of aptytwekkend nie en gevolglik na die veiligheid en beskerming van die ark (Jesus die Messias!) teruggevlieg.

As gelowiges, is ons in dié wêreld maar nie van die wêreld nie. Daar behoort niks van hierdie wêreld te wees wat ons aanstaan nie. Die wêreld het groter behoefte aan ons as wat ons die wêreld nodig het. Daarom behoort ons hierdie wêreld as ‘n geleentheid te gebruik om dié wat verlore (ongered) is, te wen vir Jesus die Messias, uit ‘n wêreld van leuens tot waarheid.

Vir die kraai was ‘n dooie en sterwende wêreld aanloklik; hy wou daaraan gebonde bly. Die duif, daarenteen, het besef dat daar niks in die wêreld vir hom was nie en het dus slegs in die ark rus gevind.

Met watter voël sou jy graag jóú lewe wou vereenselwig?

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2011-10-29

Die Erns van Leierskaphoedanigheid

Korach
(Korag)
Die Erns van Leierskaphoedanigheid

Numeri / BaMidbar {18:1} ”En die HERE het vir Aäron gesê: Jy en jou seuns en die huis van jou vader saam met jou moet die ongeregtigheid met betrekking tot die heiligdom dra; en jy en jou seuns saam met jou moet die ongeregtigheid met betrekking tot julle priesteramp dra. {18:2}  En laat ook jou broers, die stam van Levi, die stam van jou vader, saam met jou nader kom, dat hulle by jou kan aansluit en jou dien, terwyl jy en jou seuns saam met jou voor die tent van die Getuienis is. {18:3}  En hulle moet jou diens waarneem en die diens van die hele tent; maar naby die voorwerpe van die heiligdom en naby die altaar mag hulle nie kom nie, dat hulle nie sterwe, hulle sowel as julle nie. {18:4}  Maar hulle moet by jou aansluit en die diens van die tent van samekoms waarneem: al die dienswerk van die tent; en ‘n onbevoegde mag nie na julle toe aankom nie. {18:5}  En julle moet die diens van die heiligdom en die diens van die altaar waarneem, sodat daar verder geen toorn oor die kinders van Israel kom nie.”

Hierdie gedeelte bevat etlike baie ernstige instruksies! Trouens, so ernstig dat ons myns insiens weer daarna moet kyk.

Numeri / BaMidbar {18:1} ”En die HERE het vir Aäron gesê: Jy en jou seuns en die huis van jou vader saam met jou moet die ongeregtigheid met betrekking tot die heiligdom dra; en jy en jou seuns saam met jou moet die ongeregtigheid met betrekking tot julle priesteramp dra.”

Begryp julle wat dit beteken? Dit beteken dat Aäron en sy seuns aanspreeklik gehou sou word vir alles wat in die tabernakel plaasgevind het. Dit behels dat al die toenaderingsoffers (korbanot) deur die mense gebring, al die voorskrifte betreffende belydenis en berou, en voorskrifte met betrekking tot die bedryf van die tabernakel, alles wat plaasgevind het en verrig is en alles onderrig deur óf Aäron óf sy seuns, selfs aan diegene (Leviete) in sy vader se huis, húl verantwoordelikheid was. Om op te som: indien enigeen van hulle op welke wyse ookal fouteer het, iets verkeerds gesê of gedoen het, hulle selfs teenoor hul vader se huis, aanspreeklik gehou word. Ons het ‘n voorbeeld van wat die gevolge van aanspreeklikheid was toe Nadab en Abihu, seun van Aäron, fouteer en gevolglik gesterf het. Ek weet nie van julle nie maar dit sou my tweemaal laat dink het voordat ek die verantwoordelikheid van ‘n priester sou aanvaar het!

Dit is egter ‘n feit dat hierdie swaar verpligting van aanspreeklikheid tot vandag toe nog op gemeenteleiers rus en ek bedoel nie slegs op die rabbi nie, maar eerder op elkeen in ‘n leierskaphoedanigheid.

Jakobus / Ya’acov {3:1} “Moenie baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ‘n groter oordeel sal ondergaan.”

Dit klink sekerlik soortgelyk aan wat on sopas hierbo gelees het. Dieselfde swaar aanspreeklikheid wat Aäron en sy gesin opgelê is, word, trouens, in die Hernieude Verbond (Brit Chadasha) uitgebrei na elkeen in ‘n leierskap hoedanigheid.

Ek kan julle verseker dat ek hierdie aanspreeklikheid elke keer terdeë besef wanneer ek iets hier by die Gemeente Melech Yisrael doen. Dit kon moontlik die rede wees dat mense my soms as streng en ontoegewend beleef. Ek beskou dit egter dat, aangesien ék die een is wat aanspreeklik en rekenpligtig gaan wees, ék die een sal wees wat die besluit moet neem. Gevolglik neem ek nooit enige belangrike besluit op my eie nie, maar raadpleeg altyd die ander gemeenteleiers en betrek hulle by besluitneming. Sodoende word die aanspreeklikheid en verantwoording tussen ons verdeel. Ek erken egter dat ek volstaan met dit wat reg en Bybels is. Ongelukkig besef ek en het ek al gewetenlose gemeenteleiers teëgekom wat hul posisies misbruik - ek sidder om te dink aan die gevolge daarvan vir hulle. Oorweeg byvoorbeeld hierdie Skrifgedeelte:

Matthëús / Mattityahu {5:18} “Want voorwaar Ek sê vir julle, voordat die hemel en die aarde verbygaan, sal nie een jota of een titteltjie van die wet ooit verbygaan totdat alles gebeur het nie. {5:19}  Elkeen dus wat een van die minste van hierdie gebooie breek en die mense só leer, sal die minste genoem word in die koninkryk van die hemele; maar elkeen wat dit doen en leer, hy sal groot genoem word in die koninkryk van die hemele.”

Die wet, waarna Jesus verwys, is die Tora. Die kleinste Hebreeuse letter, ook bekend as ‘n tittel of letterstrepie, waarna Hy verwys, is die jod en kotz (doring). Laasgenoemde verwys na die klein “doringagtige puntjie” wat uit ‘n letter uitsteek.

Maar soos ons weet, het die hemel en aarde nog nie vergaan nie en ons besef dat dit nie sal plaasvind tot na afloop van die duisendjarige ryk van die Messias nie.

Openbaring / Hitgalut {21:1} “En ek het ‘n nuwe hemel en ‘n nuwe aarde gesien, want die eerste hemel en die eerste aarde het verbygegaan; en die see was daar nie meer nie.”

Ek vind dit ontstellend wanneer ek daaraan dink dat al die kerke en al die pastore leer en verkondig dat ons nie langer onder die Tora-“Wet” verkeer nie.

Hebréérs / Ivrim {13:17} “Wees gehoorsaam aan julle voorgangers en onderdanig, want hulle waak vir julle siele as diegene wat rekenskap moet gee, sodat hulle dit met blydskap kan doen en nie al sugtende nie; want dit is vir julle nie nuttig nie.”


Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2010-06-12



Wie is hierdie Messias (Mashiach?)

D’Var Torah
Verordeninge – Chukkat


Númeri / Bamidbar {19:1} “Verder het die HERE met Moses en Aäron gespreek en gesê: {19:2}  Dit is die wetsinsetting wat die HERE beveel het deur te sê: Spreek met die kinders van Israel dat hulle vir jou ‘n rooi koei sonder gebrek bring waar geen liggaamsgebrek aan is, waarop geen juk gekom het nie. {19:3}  En julle moet haar aan die priester Eleásar gee, en hulle moet haar buitekant die laer uitbring en voor hom slag. {19:4}  En die priester Eleásar moet van haar bloed met sy vinger neem en van haar bloed sewe maal in die rigting van die voorkant van die tent van samekoms sprinkel. ”

Die verordeninge aangaande die rooi vers is een van die grootste misteries in Judaïsme. Die wysgere het gemeen dat hierdie verordeninge gepaardgaan met die ander verordeninge in die boek Levitikus (Vayikra) betreffende reiniging. Nietemin erken hulle tog dat die ritueel op sigself, in misterie gehul is. Die vers moes sonder gebrek wees sodat dit nie ongeskik geag sou word as offerande aan God nie. Dit beteken dat dit nie blind, lam, sonder reproduktiewe organe, of enige ander vorm van onreëlmatigheid of velletsel moes wees nie. Daarbenewens verneem ons dat die dier sonder vlek moes wees in soverre dit nie meer as ‘n enkele haar anders as ‘n rooi kleur op die liggaam moes hê nie.

Wat die wysgere egter verbyster het en tot vandag toe nog selfs die rabbi’s dronkslaan, is dat terwyl die deel van die ritueel uitsluitlik reiniging was en die onrein persoon op wie hierdie mengsel gesprinkel was; gereinig is, dit enigiemand anders betrokke in die proses verontreinig het. Dus is enigeen wat op een of ander wyse by die voorbereiding van die mengsel asook die persoon wat die besprinkeling behartig het, verontreinig terwyl die persoon wat daarmee besprinkel, rein geag is. Die wysgere was so verwar deur hierdie verordening, dat hulle beweer het dat selfs nie eers Salomo, met al sy wysheid, die geheime betekenis agter hierdie ritueel geweet het nie.

Alhoewel die wysgere nie die misterie van die ritueel verstaan het nie, het hulle wel die betekenis van die samestelling van die vooreskrewe mengsel begryp: die indrukwekkende sederboom verteenwoordig hoogmoed, die hissop nederigheid en die offer van die vers, sonde. Derhalwe het hulle, op grond van dié bestandele tot die gevolgtrekking gekom dat die ritueel as sulks ‘n omvangryke doelmatige les was, naamlik ‘n heilige God kan slegs deur ‘n heilige volk gedien word. Ongelukkig dui hulle onkunde betreffende hierdie verordening slegs op blindheid: die sluier wat oor die oë van die Joodse volk geplaas is.

Ons verneem egter enkele baie belangrike leidrade aangaande die aard van hierdie verordening. Een leidraad is die vers self en die feit dat dit nie slegs sonder letsel moes wees nie maar ook sonder gebrek. Tweedens, is dat die bloed van die geslagte vers, wat buite die laer doodgemaak moes word, in die rigting van die laer en meer spesifiek die tabernakel (Mishkan) gesprinkel moes word. Derdens is die feit dat diegene wat die mengsel voorberei het asook die priester wat die mengsel hanteer het, onrein geword het terwyl die persoon wat beprinkel is, gereinig is. Vierdens is ons meegedeel dat hierdie ritueel bedoel was om iemand wat in aanraking met ‘n lyk gekom het, te reining en in die laaste instansie was dit ‘n reinigingsritueel.

Kom ons neem elk van hierdie leidrade in oënskou: die feit dat die vers rooi was, verbind dit – na my mening – met die huis van Dawid wie, volgens die Skrif, rooi hare gehad het. Aangesien die vers sonder gebrek of vlek moes wees, stem dit vanselfsprekend ooreen met die ander offerandes aan God. Omdat die vers egter betrekking het op die huis van Dawid, word dit met die Messias verbind. Dit word verder bevestig deur die feit dat die bloed van die vers in die rigting van die tabernakel gesprinkel moes word, wat dit met God verbind en weereens met die Messias. Die derde leidraad het betrekking op die persoon wat besprinkel en sodoende rein (tahor) word, terwyl die persoon wat die besprinkeling behartig, onrein (tamei) word. Dit hou regstreeks verband met die Messias, aldus Jesaja:

Jesaja / {53:5} “Maar Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons die vrede aanbring, was op Hom, en deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom.”.

Volgens Jesaja, sou die Messias ons sonde op Hom neem en dus onrein word terwyl ons rein geword het. Die finale leidraad is, volgens my mening, die afdoende bewys: die hele ritueel met die rooi vers dui op die in aanraking kom met die dood. Die feit is dat ons dood was in ons sonde, bestem tot ewige verdoemenis, maar die Messias, verteenwoordig deur die rooi vers, het ons gereinig van die dood en verderf en ons gelei tot ‘n ewige lewe en persoonlike verhouding met God.

Wie is hierdie Messias? Ek meen dit is duidelik uit die Skrif: Hy is Jesus, vleesgeworde God, wat na die wêreld gekom het om vir ons te sterwe, om ons sondes op Hom te neem en ons van die dood en gewisse verderf te verlos.

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou


Planne van hoop

D’Var Torah
Offerande – Terumah


Eksodus / Shemot {25:8} “Ook moet hulle vir My ‘n heiligdom maak, dat Ek in hulle midde kan woon. {25:9}  Volgens alles wat Ek jou laat sien—die voorbeeld van die tabernakel en die voorbeeld van alles wat daarby behoort—so moet julle dit maak. ”.

Voordat ek ‘n Messiaanse Rabbi geword en terwyl ek daarvoor studeer het, was ek ‘n algemene boukontrakteur. As sulks het ek kontrakte aanvaar om huise te bou asook ander geboue vir verskeie eienaars. Gewoonlik het die eienaar dan ‘n argitek aangewys, wat die planne volgens die eienaar se persoonlike voorkeur en behoefte moes opstel. Vanselfsprekend sou die argitek seker maak dat alles in ooreenstemming met plaaslike- en staatsvereistes voldoen. Alvorens ek ‘n kontrak om te bou, aanvaar het, het ek die planne noukeurig bestudeer en dan ‘n prys, gegrond op die argiteksontwerp en spesifikasies, bereken. Dikwels, met die argitek op die bouterein, is ek ook gehuur vir die vervaardiging van presies gespesifiseerde komponente vir die gebou, byvoorbeeld vensters, deure, vloeroppervlaktes en sekere afwerkings wat uitgevoer moes word. As kontrakteur, was dit my verantwoordelikheid om alles wat deur die argitek gespesifiseer is, noukeurig uit te voer. Indien ek dit sou nagelaat het, was ek verplig om wat ookal foutief geïnstalleer was, te verwyder en op my eie koste met die regte item te vervang. Soms was ‘n produk deur die argitek gespesifiseer nie beskikbaar nie of het die afleweringsdatum vanaf die vervaardiger ‘n vertraging van die projek veroorsaak. Dan moes ek na die argitek teruggaan en in die teenwoordigheid van die eienaar, ‘n alternatiewe produk oorweeg of ‘n kompromie aangaan. Boonop omdat nie alle argitekte altyd oor die nodige ondervinding beskik nie, sou ek toevallig tydens die konstruksie ‘n teenstrydigheid in die planne agterkom – iets wat op papier moontlik was maar nie in die praktyk nie. Hieroor sou ek ook weer die argitek en eienaar moes raadpleeg om die nodige veranderings aan te bring. Ongeag die omstandighede, was één ding wat ek nie kon waag nie, om enigsins van die planne af te wyk, alvorens die argitek en eienaar vooraf geraadpleeg is nie. Die voltooide gebou moes presies ooreenstem met die ontwerp en presies funksioneer soos wat die argitek en eienaar dit voorgestel het.

In die geval van die tempel, was God sowel die argitek as eienaar. Ek kan dus ten volle begryp dat Moses God se planne tot in die fynste besonderhede moes nakom, sonder om enigsins daarvan af te wyk. Die voltooide tempel moes presies lyk en funksioneer soos wat God dit ontwerp het. Nie eers ‘n enkele kleur kon vervang word nie. Die rede hiervoor was dat alles betreffende die tempel, Jesus die Messias verteenwoordig het.

Hebreërs / Ivrim {12:12} “die oog gevestig op Jesus, die Leidsman en Voleinder van die geloof …”.

Op grond van hierdie Skrifgedeelte, aanvaar ek dat God sowel die argitek as bouer (algemene kontrakteur) van ons geloof is. As sulks het Hy ons lewens tot in die fynste besonderheid ontwerp en presies gespesifiseer wat sal of sal nie in ons konstruksie (wat Hy ons sal bou om te wees) gebruik word nie. Hy het ons ontwerp en gebou tot wat ons eindelik sal word.

Jesaja / Yeshayahu {64:8} “Maar nou, HERE, U is ons Vader; ons is die klei, en U is ons Formeerder, en ons almal is die werk van u hand. ”.

Jy mag miskien onder die indruk verkeer dat dit slegs van toepassing is op diegene wat Jesus die Messias as hulle Here en Redder aanvaar het, maar dit is nie die geval nie. Dit geld ten opsigte van elke mens, soos uit hierdie Skrifgedeelte blyk:

Romeine / Romim {9:21} “Of het die pottebakker nie mag oor die klei, om uit dieselfde klomp die een voorwerp tot eer en die ander tot oneer te maak nie? ”.

God maak sommige mense eerbaar en ander nie. Dit is moeilik om te verstaan en selfs moeiliker om te aanvaar dat ons volgens God se besluit sal word presies soos wat Hy ons ontwerp het om te wees: gered of ongered, goed of sleg. Omdat ons boonop nie aan onsself behoort nie maar teen ‘n prys deur die bloed van Jesus die Messias losgekoop is, het ons hoegenaamd geen seggenskap in die uitkoms nie. Ons het egter ‘n God wat ons met ewige liefde liefhet, ‘n God wat vir ons gesê het:

Jeremia / Yirmeyahu {29:11} “Want Ék weet watter gedagtes Ek aangaande julle koester, spreek die HERE, gedagtes van vrede en nie van onheil nie, om julle ‘n hoopvolle toekoms te gee. ”.

Daarom hoef ons nie te vrees nie. Sy ontwerp (plan) en Sy voltooide eindproduk sal volmaak wees!


Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Hemel op Aarde

D’Var Torah 
Offer / Terumah 


Hebreërs / Ivrim 9:1 – 10


Eksodus / Shemot {25:1} “Toe het die HERE met Moses gespreek en gesê: {25:2} Sê aan die kinders van Israel dat hulle aan My 'n offergawe moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle my offergawe bring. {25:3} En dit is die offergawe wat julle van hulle kant moet bring: goud en silwer en koper; {25:4} en pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn linne en bokhaar; {25:5} en rooigeverfde ramsvelle en robbevelle en akasiahout; {25:6} olie vir die kandelaar, speserye vir die salfolie en vir die reukwerk van speserye; {25:7} oniksstene en stene om in te lê vir die skouerkleed en die borstas. {25:8} Ook moet hulle vir My 'n heiligdom maak, dat Ek in hulle midde kan woon. {25:9} Volgens alles wat Ek jou laat sien-die voorbeeld van die tabernakel en die voorbeeld van alles wat daarby behoort-so moet julle dit maak.”. 

Is dit moontlik om hemel op aarde te hê? Ja, indien ‘n mens besef dat die tabernakel (Mishkan) ‘n presiese reproduksie van die een in die hemel was, aldus Moses. 

Eksodus / Shemot {25:9} “Volgens alles wat Ek jou laat sien-die voorbeeld van die tabernakel en die voorbeeld van alles wat daarby behoort-so moet julle dit maak.”. {25:40} En kyk dat jy dit maak volgens die voorbeeld daarvan wat jou op die berg getoon is."

Die Shakinah (Schachinah) – die heerlikheid van God in fisiese gedaante – het in die tabernakel gewoon; God se teenwoordigheid was op aarde (hemel op aarde). Die hele doel van die tabernakel was om hemel op aarde te verteenwoordig; die koninkryk van hemel of koninkryk van God was veronderstel om op aarde te wees en in Bybelse tye, het die tabernakel en later die tempel (HaMikdash) daardie doel vervul. Die tabernakel was ‘n plek vir die mens om met God te kommunikeer, deur God onderrig te word en in Sy teenwoordigheid te verkeer. Daar bestaan vandag geen tabernakel op aarde nie en die tempel is reeds in 70 nC vernietig. Bestaan daar dus vandag hemel op aarde?

Jesus het ons geleer aangaande die koninkryk van die hemel en die koninkryk van God. Net soos die tempel, is dit hemelse koninkryk wat hier op aarde gedupliseer word. 

Lukas / Uri {17:20} “En toe Hy deur die Fariseërs gevra is wanneer die koninkryk van God sal kom, het Hy hulle geantwoord en gesê: Die koninkryk van God kom nie met sigbare tekens nie. {25:21} En hulle sal nie sê: Kyk hier! of: Kyk daar! nie; want die koninkryk van God is binne-in julle.”. 

Sommige vertalings lui “…die koninkryk van God is binne-in julle.”. Die betekenis of strekking van hierdie vertaling uit Grieks, is dat die koninkryk van God binne-in ‘n mens se siel is. Dit is dan ook waar die koninkryk van God vandag te vinde is. Dit is in die siel van elke gelowige in Jesus die Messias aanwesig. Ons is vandag die koninkryk van die hemel / koninkryk van God hier op aarde. Deur middel van ons is die hemel op aarde. Eendag sal ons koning, Jesus die Messias, terugkeer om Sy troon in besit te neem. 

Efesiërs / Efsos {5:1} “Wees dan navolgers van God soos geliefde kinders; {5:2} en wandel in liefde, soos Christus ons ook liefgehad het en Hom vir ons oorgegee het as 'n gawe en offer aan God tot 'n lieflike geur.”.  

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Elkeen gaan sy eie gang

14 Oktober 2012 
D’Var Torah 
Noag  /Noach

Genesis / Bereshit {6:9} “Dit is die geskiedenis van Noag. Noag was ‘n regverdige, opregte man onder sy tydgenote. Noag het met God gewandel. ”. 

Met die lees van hierdie Skrifgedeelte, is dit heel moontlik dat mense die verkeerde indruk van Noag mag kry. Hy was, na alles, net ‘n gewone mens, soos enige ander, ons inkluis. Juis daarom val Hy onder die kategorie van alle mense – hy was gebore as ‘n sondaar en, selfs indien hy moontik gered was, het hy nogtans gesondig. Dit herhinner ‘n mens aan die volgende twee Skrifgedeeltes: 

Prediker / Kohelet {7:20} “want daar is geen regverdige mens op die aarde wat goed doen sonder om te sondig nie. ”. 

Romeine / Romim {3:23} “want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God, ”. 

Indien Jesus die Messias in die versoeking gestel was om te sondig, dan kan ons seker wees dat dit ook met Noag die geval was. Jesus was egter sondeloos – iets wat ek my verstout om te sê, nie van Noag gesê kan word nie. 

Hebreërs / Ivrim {4:15} “Want ons het nie ‘n hoëpriester wat nie met ons swakhede medelye kan hê nie, maar een wat in alle opsigte versoek is net soos ons, maar sonder sonde.”. 

1 Korinthiërs / Korintim Aleph {10:12} “Daarom, wie meen dat hy staan, moet oppas dat hy nie val nie. {10:13} Geen versoeking het julle aangegryp behalwe ‘n menslike nie; maar God is getrou, wat nie sal toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie; maar Hy sal saam met die versoeking ook die uitkoms gee, sodat julle dit sal kan verdra. ”. 

Wat word dan in die Skrif bedoel wanneer gesê word: “Noag was ‘n regverdige, opregte man onder sy tydgenote.”? Wat ons wel moet doen om die betekenis daarvan te begryp, is om verder in hierdie parasha te lees. Daarvolgens blyk dit dat Noag in baie bose tye gelewe het: 

Genesis / Bereshit {6:11} “Maar die aarde was verdorwe voor die aangesig van God, en die aarde was vol geweld. {6:12} Toe sien God die aarde aan, en—dit was verdorwe, want alle vlees het sy wandel op die aarde verderwe.”. 

Die mense se lewens het in die oë van God bedorwe geraak. Vir my beteken dit dat hulle afgewaal het van God en Sy doel met die mensdom – hulle het hulle eie gang gegaan. Dit was nie dat hulle abnormale lewens gely het nie; hulle het wel normale lewens gely, maar op ‘n abnormale wyse. 

Matthéüs / Mattityahu {24:38} “Want net soos hulle was in die dae voor die sondvloed toe hulle geëet en gedrink het, getrou en in die huwelik uitgegee het, tot op die dag dat Noag in die ark gegaan het, ”. 

Juis daarom, in vergelyking met almal wat in Noag se tyd op aarde was, was hy ‘n tzaddik (regverdige). Ek gee hier egter hoegenaamd nie te kenne dat God mense volgens ‘n kurwe gradeer nie. Noag was regverdig maar nie volmaak nie. 

In die Skrif word ons meegedeel dat die bose tye waarin Noag gelewe het, op aarde herhaal sal word vóór die wederkoms van Jesus die Messias. Met ander woorde, die mense sal normale lewens ly: eet, drink, trou en in die huwelik gee, maar hulle sal dit op abnormale wyses doen – nie volgens die doel van God, soos wat dit in die tyd van Noag was nie. Is dit nie vandag reeds die geval nie? Die wêreld is vol boosheid en elkeen gaan sy eie gang – selfs sogenaamde gelowiges! 

God se toenaderings tot die mens, word grotendeels verontagsaam en meer en meer Christene asook baie Messiaanse Jode, is besig om af te dwaal van die tradisionele konserwatiewe waardes. Hulle luister veel eerder na liberale predikers, wat tekens en wonders najaag in plaas daarvan om tot hulle sinne te kom en eerder Tora-gesentreerde lewens te ly. Dit is behoorlik asof dit wat reg is, verkeerd geword het en dit wat verkeerd is, reg geword het. 

2 Petrus / Kefa Bet {3:3} “Dit moet julle veral weet, dat daar aan die einde van die dae spotters sal kom wat volgens hulle eie begeerlikhede wandel ”. 

Ek dink ons het alreeds daardie stadium bereik!

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

My Korban / My Offergawe

19 Februarie 2012 
D’Var Torah 
Om Te Offer – Terumah 




Eksodus / Shemot {25:1} “Toe het die HERE met Moses gespreek en gesê: {25:2} Sê aan die kinders van Israel dat hulle aan My ‘n offergawe moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle my offergawe bring. {25:3} En dit is die offergawe wat julle van hulle kant moet bring: goud en silwer en koper; {25:4} en pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn linne en bokhaar; {25:5} en rooigeverfde ramsvelle en robbevelle en akasiahout; {25:6} olie vir die kandelaar, speserye vir die salfolie en vir die reukwerk van speserye; {25:7} oniksstene en stene om in te lê vir die skouerkleed en die borstas. {25:8} Ook moet hulle vir My ‘n heiligdom maak, dat Ek in hulle midde kan woon. {25:9} Volgens alles wat Ek jou laat sien—die voorbeeld van die tabernakel en die voorbeeld van alles wat daarby behoort—so moet julle dit maak. ”. 

Toe ek vandeesweek se Torah deurgelees het, is my aandag op veral twee sake gevestig, wat ek albei graag wil bespreek. 

Gedurende my sestein jaar as leier van ‘n gemeente, het ek baie dinge in die bediening sien gebeur. Die meeste wat ek ervaar het, was aangenaam, opheffend en ‘n ware seën. Daar was egter ook tye van teleurstelling, droefheid en seerkry. 

In ons Skrifverwysing hierbo, spreek God soos volg: 

Eksodus / Shemot {25:2} ”Sê aan die kinders van Israel dat hulle aan My ‘n offergawe moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle my offergawe bring. “. 

Wat is hier so belangrik? Die feit dat die verwysing na die offergawe verander van ‘n korban (offergawe) na die verwysing as “My korban”. Ongelukkig is een van die wyses waardeur gemeentelede hulle ontevredenheid met die leierskap in hul gemeente laat bly, om hulle tiendes te weerhou. Skynbaar meen hulle dat dit húlle manier is om die leierskap te vergeld vir wat vermoedelik aan hulle gesê of gedoen is. Dit is natuurlik ‘n uiters betreurenswaardige powere en onbybelse optrede om so ontevredenheid met die leierskap te toon. Dit is juis dit wat God in ons Skrifgedeeltes aan Moses meedeel. 

‘n Offergawe word ‘n offergawe aan God, sodra dit uit ons hande gaan. Ons gawe is nie vir die gemeente se leierskap nie – selfs nie eers vir die gemeente nie – maar aan God. Dit word geensins van ons verwag om dit vir die leierskap of die gemeente waaraan ons behoort, te gee nie; ons word egter verplig om dit aan God te skenk. Tiendes is ‘n offergawe aan God! Offergawes vir besondere projekte binne gemeenteverband, is egter heeltemal iets anders. Deur spesiale offergawe, skenk jy bykomend, bo-en-behalwe jou gereelde tiende aan God, vir ‘n spesifieke projek of behoefte. Indien jy so voel, kan jy sodanige offergawes weerhou, ofskoon dit ook onbybels is, veral as die spesiale offergawe vir behoeftiges bedoel is, maar hoegenaamd nie wat die gereelde tiendes betref nie. Tiendes is ‘n korban uitsluitlik vir God. Hoe Hy dit aanwend, sal in Sy algenoegsaamheid geskied. Dit is nie langer in ons nie, omdat “’n” korban nou “my” korban word. 

Die tweede aangeleentheid waarop ek jou aandag wil vestig, is die besondere opdragte wat Moses van God ontvang het. 

Baie gelowiges wil dinge nog op hulle eie manier doen, ten spyte van die feit dat die Bybel ons leer om aan God algeheel gehoorsaam te wees. Om dinge op ons eie manier te wil doen, bring ons nêrens nie. 

So byvoorbeeld het die kleure pers, purperrooi en bloedrooi ‘n spesifieke betekenis (luister gerus op ons webtuiste getiteld “Clothed in God’s Righteousness” vir meer daaroor). Kan jy jouself dus die geestelike implikasie voorstel, indien Moses sou gesê het: “As julle nie pers linne het nie, sal ons groen linne gebruik. Bring vir my die groen linne.”? Die ganse Evangelisasie boodskap, deur die klere pers, purperrooi en bloedrooi voorgestel, sou verlore gwees het! Jesus sou ook nie vir die reisigers onderweg na Emmaus, die volgende kon gesê het nie: 

Lukas / Uri {24:27} “En Hy het begin van Moses en al die profete af en vir hulle uitgelê in al die Skrifte die dinge wat op Hom betrekking het. ”. 

Bybelse opdragte is met ‘n spesifieke doel uitgereik. Ons mag moontlik nie nou al weet hoedat dit op ons lewens betrekking het nie en as ons lewens ‘n besondere doel het, kan ons dalk die orde van God se planne versteur. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Die Erns van Leierskaphoedanigheid

12 Junie 2010 / Sivan 30 5770

Korag / Korach (Congregation Melech Yisrael)

Numeri / BaMidbar 16:1 – 18:32

Jesaja / Yeshayahu 66:1 – 24

Romeine / Romim 13:1 - 7

Numeri / BaMidbar {18:1} ”En die HERE het vir Aäron gesê: Jy en jou seuns en die huis van jou vader saam met jou moet die ongeregtigheid met betrekking tot die heiligdom dra; en jy en jou seuns saam met jou moet die ongeregtigheid met betrekking tot julle priesteramp dra. {18:2} En laat ook jou broers, die stam van Levi, die stam van jou vader, saam met jou nader kom, dat hulle by jou kan aansluit en jou dien, terwyl jy en jou seuns saam met jou voor die tent van die Getuienis is. {18:3} En hulle moet jou diens waarneem en die diens van die hele tent; maar naby die voorwerpe van die heiligdom en naby die altaar mag hulle nie kom nie, dat hulle nie sterwe, hulle sowel as julle nie. {18:4} Maar hulle moet by jou aansluit en die diens van die tent van samekoms waarneem: al die dienswerk van die tent; en ‘n onbevoegde mag nie na julle toe aankom nie. {18:5} En julle moet die diens van die heiligdom en die diens van die altaar waarneem, sodat daar verder geen toorn oor die kinders van Israel kom nie. ”

Hierdie gedeelte bevat etlike baie ernstige instruksies! Trouens, so ernstig dat ons myns insiens weer daarna moet kyk.

Numeri / BaMidbar {18:1} ”En die HERE het vir Aäron gesê: Jy en jou seuns en die huis van jou vader saam met jou moet die ongeregtigheid met betrekking tot die heiligdom dra; en jy en jou seuns saam met jou moet die ongeregtigheid met betrekking tot julle priesteramp dra. ”

Begryp julle wat dit beteken? Dit beteken dat Aäron en sy seuns aanspreeklik gehou sou word vir alles wat in die tabernakel plaasgevind het. Dit behels dat al die toenaderingsoffers (korbanot) deur die mense gebring, al die voorskrifte betreffende belydenis en berou, en voorskrifte met betrekking tot die bedryf van die tabernakel, alles wat plaasgevind het en verrig is en alles onderrig deur óf Aäron óf sy seuns, selfs aan diegene (Leviete) in sy vader se huis, húl verantwoordelikheid was. Om op te som: indien enigeen van hulle op welke wyse ookal fouteer het, iets verkeerds gesê of gedoen het, hulle selfs teenoor hul vader se huis, aanspreeklik gehou word. Ons het ‘n voorbeeld van wat die gevolge van aanspreeklikheid was toe Nadab en Abihu, seun van Aäron, fouteer en gevolglik gesterf het. Ek weet nie van julle nie maar dit sou my tweemaal laat dink het voordat ek die verantwoordelikheid van ‘n priester sou aanvaar het!

Dit is egter ‘n feit dat hierdie swaar verpligting van aanspreeklikheid tot vandag toe nog op gemeenteleiers rus en ek bedoel nie slegs op die rabbi nie, maar eerder op elkeen in ‘n leierskaphoedanigheid.

Jakobus / Ya’acov {3:1} “Moenie baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ‘n groter oordeel sal ondergaan.”

Dit klink sekerlik soortgelyk aan wat on sopas hierbo gelees het. Dieselfde swaar aanspreeklikheid wat Aaron en sy gesin opgelê is, word, trouens, in die Hernieude Verbond (Brit Chadasha) uitgebrei na elkeen in ‘n leierskap hoedanigheid.

Ek kan julle verseker dat ek hierdie aanspreeklikheid elke keer terdeë besef wanneer ek iets hier by die Gemeente Melech Yisrael doen. Dit kon moontlik die rede wees dat mense my soms as streng en ontoegewend beleef. Ek beskou dit egter dat, aangesien ek die één is wat aanspreeklik en rekenpligtig gaan wees, ék die één sal wees wat die besluit moet neem. Gevolglik neem ek nooit enige belangrike besluit op my eie nie, maar raadpleeg altyd die ander gemeenteleiers en betrek hulle by besluitneming. Sodoende word die aanspreeklikheid en verantwoording tussen ons verdeel. Ek erken egter dat ek volstaan met dit wat reg en Bybels is. Ongelukkig besef ek en het ek al gewetenlose gemeenteleiers teëgekom wat hul posisies misbruik - ek sidder om te dink aan die gevolge daarvan vir hulle. Oorweeg byvoorbeeld hierdie Skrifgedeelte:

Matthëús / Mattityahu {5:18} “ Want voorwaar Ek sê vir julle, voordat die hemel en die aarde verbygaan, sal nie een jota of een titteltjie van die wet ooit verbygaan totdat alles gebeur het nie. {5:19} Elkeen dus wat een van die minste van hierdie gebooie breek en die mense só leer, sal die minste genoem word in die koninkryk van die hemele; maar elkeen wat dit doen en leer, hy sal groot genoem word in die koninkryk van die hemele. ”

Die wet, waarna Jesus verwys, is die Tora. Die kleinste Hebreeuse letter, ook bekend as ‘n tittel of letterstrepie, waarna Hy verwys, is die jod en kotz (doring). Laasgenoemde verwys na die klein “doringagtige puntjie” wat uit ‘n letter uitsteek.

Maar soos ons weet, het die hemel en aarde nog nie vergaan nie en ons besef dat dit nie sal plaasvind tot na afloop van die duisendjarige ryk van die Messias nie.

Openbaring / Hitgalut {21:1} “En ek het ‘n nuwe hemel en ‘n nuwe aarde gesien, want die eerste hemel en die eerste aarde het verbygegaan; en die see was daar nie meer nie. ”

Ek vind dit ontstellend wanneer ek daaraan dink dat al die kerke en al die pastore leer en verkondig dat ons nie langer onder die Tora-“Wet” verkeer nie.

Hebréérs / Ivrim {13:17} “Wees gehoorsaam aan julle voorgangers en onderdanig, want hulle waak vir julle siele as diegene wat rekenskap moet gee, sodat hulle dit met blydskap kan doen en nie al sugtende nie; want dit is vir julle nie nuttig nie.”

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou