BeShalach
(Wanneer Om Te Laat Gaan)
Genesis {14:9} "En die Egiptenaars het hulle agtervolg — al Farao se perde en strydwaens, sy ruiters en sy leërmag — en hulle ingehaal terwyl hulle in die laer gestaan het by die see by Pi-Hágirot, voor Baäl-Sefon.{14:10} Toe Farao naby kom, slaan die kinders van Israel hulle oë op, en kyk, daar trek die Egiptenaars agter hulle aan; en hulle het baie bang geword. Daarop het die kinders van Israel tot die HERE geroep. {14:11} En hulle het vir Moses gesê: Het u, omdat daar in Egipte glad geen grafte is nie, ons saamgeneem om in die woestyn te sterwe? Wat het u ons nou aangedoen, dat u ons uit Egipteland uitgelei het? {14:12} Is dít nie die woord wat ons aan u in Egipte gesê het nie: Laat ons met rus, dat ons die Egiptenaars kan dien? Want dit is beter vir ons om die Egiptenaars te dien as om in die woestyn te sterwe. {14:13} Maar Moses het aan die volk gesê: Wees nie bevrees nie, staan vas en aanskou die verlossing van die HERE wat Hy vandag vir julle sal bewerk; want soos julle die Egiptenaars vandag sien, sal julle hulle nie weer sien in ewigheid nie."
Dis moeilik om te glo wat die kinders van Israel hier gesê het, aangesien hulle in erge, onderdrukkende slawerny in Egipte verkeer het. Ek reken hulle het vergeet hoe mishandel hulle was, gedwing om harde arbeid te verrig deur die maak van stene met strooi wat hulle self moes bymekaarmaak sonder dat die vereiste daaglikse kwota verminder is. Dit klink nie soos ‘n lewe waarheen enigeen sou wou terugkeer nie - ek sou immers nie wou nie! Waarom het hulle dan teenoor Moses gekla? Waarom het hulle dan gesê dat hulle in hulle ontneemde slawerny in Egipte beter daaraan toe was?
Ongelukkig herinner dit my aan een of twee gelowiges oor die jare heen wat verlangend en met geneentheid gepraat het oor hulle lewe in die verlede was, dit is voordat hulle gered is, toe hulle gely het en op daardie tydstip deur die Satan in slawerny gehou is.
Ek is eenmaal genader deur iemand wat verstandelik en emosioneel dag en nag getreiter is. Hy het stemme gehoor en was as gevolg daarvan ellendig en verontrus. Tydens ons gesprek, het dit geblyk dat hy gemoeid was met die okkultisme, voor dié tyd het hy egter geen van hierdie simptome beleef nie maar alles het daarna verander. Voordat ek gered is, was ek ook betrokke by die okkultisme. Dus het ek geweet dat hierdie persoon ‘n demoon of twee op homself gehaal het deur wat hy besig was om te doen en nou was hy demonies onderdruk daardeur.
‘n Mens kan demone op jou haal indien ons betrokke raak by die ryk van die Satan, wat hy gebruik om die onbehoedsame persoon te te verstrik. Goed soos taropkaarte, lees van die handpalm, séance (praat met die dooies), psigometrie, astrologie en selfs iets wat onskadelik skyn te wees, soos om jou met sterrewiggelary besig te hou. Hierdie praktyke hou almal die potensiaal in van demoniese onderdrukking vir diegene wat daarby betrokke raak en mag selfs lei tot die besetting deur demone. Ek het vir hierdíe persoon gebid om hom van sy betrokkenheid by die okkultisme te laat afstand doen, ‘n metode van bevryding, wat ek in die verlede toegepas het - selfs op myself. Ek glo dat deur my geloofsgebed die demone gewyk het en die persoon nou ontslae was van die onderdrukking. Ongelukkig, het ek, slegs minute na my gebede hom gehoor sy verhaal vertel aan iemand anders en hom ook versoek het om te bid vir sy bevryding. Ek was toe seker dat welke demone die wyk geneem het, nou met wraak sou teruggekeer het.
Die doel van my storie en die Skrifgedeelte, wat ek in ons Parasha vandeesweek aangehaal het, is dat sommige persone heel gemaklik is met hulle demone en nie werklik daarvan ontslae wil raak nie. Die bovermelde persoon wou nie aanvaar dat hy deur my geloofsgebed bevry is nie en wou gehad het dat iemand anders ook vir hom bid, ‘n siklus, waarvan ek oortuig is, hy oor en oor herhaal het. Dit kan baie moontlik sy lot wees totdat óf die demone lei tot kranksinnigheid by hom, sodat hy gehospitaliseer en psigiatriese behandeling moet ontvang óf totdat hy sy bevryding finaal aanvaar en daardie demone eens en vir altyd terugstuur na waar hulle hoort.
Soos ons gelees het, was die kinders van Israel gemaklik met hulle demone. Hulle wou nie ‘n nuwe lewe van vryheid in die beloofde land begin nie, hulle was tevrede met hulle omstandighede in Egipte en wou daarheen terugkeer. Die gedagte aan bevryding - ofskoon dit vir hulle goed geklink het toe Moses dit aanvanklik voorgestel het - het nie langer so goed geklink nie omdat die Satan hulle anders oorreed het. Bevryding was vir hulle te moeilik; dit was vir hulle verstandelik te veel om te aanvaar. Hulle wou terugkeer na hulle vorige bestaan, ‘n lewe van slawerny en onderdrukking, omdat dít is wat hulle geken het en waarmee hulle gemaklik was. Hulle was gemaklik met hulle demone!
Baie mense word demonies onderdruk - selfs gelowiges in Jesus die Messias! Tensy hulle ophou om met hulle demone gemaklik te wees, sal hulle nooit daarvan bevry word nie.
Jakobus {4:7} "Onderwerp julle dan aan God; weerstaan die duiwel, en hy sal van julle wegvlug. {4:8} Nader tot God, en Hy sal tot julle nader. Reinig die hande, julle sondaars, en suiwer die harte, julle dubbelhartiges! {4:9} Weeklaag, treur en ween. Laat julle gelag in treurigheid verander word en julle blydskap in bedruktheid."
Wil jy van demoniese onderdrukking bevry word? Hou dan op om gemaklik te wees met jou demone!
Kom gou Jesus!
 |
| PDF weergawe |
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking