Weeklikse Oordenkings

Soldate

1 Petrus {2:9} “Julle, daarenteen, is 'n uitverkore volk, 'n koninklike priesterdom, 'n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig.”

Ek het hierdie kommentaar met ‘n Skrifgedeelte uit die Brit Chadasha (Nuwe Testament) begin omdat dit goed aanvul by wat ons in Parasha Bamidbar lees.

Numeri {1:47} “Die Leviete is nie as afsonderlike stam bygetel nie. {1:48} Die Here het naamlik vir Moses gesê: {1:49} “Die stam Levi moet jy nie tel nie en hulle getal moet jy nie by dié van die Israeliete voeg nie. {1:50} Jy moet die Leviete aanstel om toesig te hou oor die tabernakel met die getuienis, oor al sy gereedskap en al sy toebehore. Hulle moet die tabernakel en sy gereedskap dra; net húlle moet daarmee werk; en hulle moet hulle tente rondom die tabernakel opslaan. {1:51} As die tabernakel verskuif moet word, moet die Leviete dit uitmekaarhaal; en as dit opgeslaan moet word, moet hulle dit opslaan. 'n Onbevoegde persoon wat nader kom om te help, moet doodgemaak word. {1:52} “Die ander stamme van Israel moet hulle tente opslaan, elke stam op sy eie staanplek, rondom sy eie vaandel, ingedeel by sy eie leërafdeling, {1:53} maar die Leviete moet hulle tente rondom die tabernakel met die getuienis opslaan, sodat my toorn nie oor die Israeliete kom nie. So moet die Leviete dan vir die tabernakel met die getuienis sorg.” {1:54} Die Israeliete het alles presies gedoen soos die Here vir Moses beveel het.”

Hierdie Parasha het hoofsaaklik betrekking op die telling van die kinders van Israel; dit is egter nie slegs met die doel om hulle te tel soos met ‘n sensus nie - dit was om ‘n spesiale rede. In hierdie getalsterktebepaling, slegs diegene van twintig tot vyftig jaar oud: hulle wat kon gaan oorlog voer, is getel. Dit was ‘n opname om te bepaal hoeveel mense geskik sou wees vir militêre diens. Die totale aantal geskikte manne het te staan gekom op seshonderd-en-drieduisend, vyfhonderd-en-vyftig. Omdat die Levitiese priesters wat verantwoordelik was vir die godsdienstige lewe van die kinders van Israel, synde die Here se verteenwoordigers onder die mense en visa versa, was hulle vrygestel van militêre diens en dié sensus.

Die ultra-ortodokses in Israel vandag, beskou hulself as priesters van die Here en stryders van die geloof. Hulle gebruik hierdie Skrifgedeelte onder andere, hierdie teks as bewys vir hulle aanspraak om hulself van militêre diens vry te stel. Dit is ‘n punt van heftige bespreking en ‘n politieke struikelblok in die Knesset (Israeli-kongres), waar die godsdienstige party die gesag probeer handhaaf in ‘n wankelrige koalisie regering, waarvan hulle ‘n deel uitmaak.

Ongelukkig het die gelowiges in Jesus die Messias, die Here se roeping van ons as “.....’n koninklike priesterdom….” gebruik om nougesette beswaar teen militêre diens om godsdienstige redes in die Verenigde State aan te voer en, ek is seker, ook elders in die wêreld, te eis. Baie soos die ultra-ortodokses in Israel vandag, maak hulle misbruik en foutiewe toepassing van die gedeelte in 1 Petrus, tot hulle voordeel. Hulle vertaal ook foutiewelik “jy mag nie doodslaan nie”, wat akkuraat vertaal word as “jy mag nie vermoor nie”. Hulle verwaarloos egter een aspek naamlik dat die Levitiese priesters wel oorlog toe gegaan het, maar nie op die gevegsfront nie, soos ons in die volgende Skrifgedeelte sien:

Josua {3:8} “Sê nou vir die priesters wat die verbondsark dra, hulle moet by die Jordaan gaan staan wanneer hulle by die waterkant kom. {3:9} Josua het vir die Israeliete gesê: “Kom nader, luister na die woorde van die Here julle God!” {3:10} Daarna sê hy: “Hieraan sal julle weet dat die lewende God tussen julle is en dat Hy die Kanaäniete, Hetiete, Hewiete, Feresiete, Girgasiete, Amoriete en Jebusiete sekerlik sal verdryf om vir julle plek te maak: {3:11} kyk, die verbondsark van die Here van die hele aarde sal voor julle uit die Jordaan in gaan.””

Vandag is daar natuurlik vir ons as Koninklike Priesterdom geen Tent van Ontmoeting om in te dien nie en dus, is ons ondersteunende rol as houers van die Ark van die Verbond en die Tent van Samekoms nie langer aan hierdie kant van die kruis nodig nie. Ons verantwoordelikheid as priesters het ontwikkel sedert die dae van die Tent van Samekoms en die Tempel. As priesters van God vandag, ofskoon ons nie meer verantwoordelik is vir die onderhoud van ‘n Tabernakel of Tempel met die stelsel van offerandes daarvan nie, is ons, soos die Levitiese priesters van Bybelse tye, nog steeds verantwoordelik daarvoor om die Here by die mense en die mense by die Here te verteenwoordig. Ons doen dit as evangeliste, gebedstryders en lewenstylgetuies. Dus as gelowiges in Jesus die Messias vandag, behoort ons oral oor, waar moontlik die Goeie Nuus (Besorah Tova) aangaande Jesus en Sy vrye gawe van verlossing, ook aan die gewapende magte te verkondig. Baie jong gelowiges verrig vandag diens in die Israelitiese militêre mag en, ja, hulle stel hul lewens in gevaar, maar aangesien militêre diens verpligtend is, om tussen hulle mede soldate te wees en om aan diegene sonder hoop, die kennis van die liefde van God en die versekering van ‘n ewige lewe saam met Hom in die hemel, te deel, is waardevol.

Ek is nie ‘n voorstaander van oorlog nie maar ongelukkig, soos dit in die Bybelse tye was, word oorlog soms deur God bestem en is dit nodig. As gelowiges in Jesus die Messias - selfs as ‘n koninklike priesterdom - kan ons nie konsensieuse beswaardes wees nie. Soos die Levitiese priesters van ouds, het ons ‘n God om te verteenwoordig en watter meer geleë situasie is daar nie as om Hom te verteenwoordig onder soldate, wat elke dag die moontlikheid van dood in die oë staar en wie moontlik vrae mag hê oor hulle ewige bestemming.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Lees meer

Soldate

BaMidbar

(In Die Woestyn)

Númeri 1:1 – 4:20

Hosea 2:1 – 22 1

Korinthiërs 12:12 – 20

Soldate

Ek het hierdie kommentaar met ‘n Skrifgedeelte uit die Brit Chadasha (Nuwe Testament) begin omdat dit goed aanvul by wat ons in Parasha Bamidbar lees.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Lees meer

Nageslag van Abraham, en Erfgenaam Volgens die Belofte

BaMidbar

(In Die Woestyn)

Númeri / Bamidbar 1:1 – 4:20

Hosea / Hoshea 2:1 – 22 1

Korinthiërs / Korintim Aleph 12:12 – 20

Númeri / BaMidbar {1:16} “Dit was hulle wat uit die vergadering opgeroep was, die owerstes van hulle voorvaderlike stamme, die stamhoofde van Israel. {1:17} Toe het Moses en Aäron dié manne geneem wat met hulle name aangewys was, {1:18} en hulle het die hele vergadering op die eerste dag van die tweede maand bymekaar laat kom; en dié het hulle afkoms opgegee volgens hulle geslagte, volgens hulle families, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, hoof vir hoof,”

Moses was nou besig om die kinders van Israel te tel ten einde ‘n leër op die been te bring. Hulle sou gaan oorlog voer, met die doel om die land, wat God aan hulle voorouers belowe het, in besit te neem. Elke volwasse man van twintig jaar en ouer, wat geskik was om te veg, moes getel word. Aangesien hierdie die tweede jaar van hulle bevryding was, was dit die eerste geslag bevryde slawe, wat uit Egipte gekom het. Ek veronderstel dat dit die rede was waarom Moses en Aäron van hulle vereis het om hulle afkoms of voorgeslagte te verklaar. In die eerste instansie, het ons verneem dat daar ‘n gemengde skare was wat Egipte saam met die kinders van Israel verlaat het. Diegene, soos ek in vorige kommentare reeds verduidelik het, het bestaan uit gevange slawe van ander lande, wat deur die Egiptenare verslaan was, mense van gemengde huwelike asook kinders uit sodanige huwelike of Egiptenare, wat in die God van Israel begin glo het. Hierdie mense moes geïdentifiseer word om te verseker dat hulle nie swakker of enigsins anders as die res behandel sou word nie.

Eksodus / Shemot {23:9} “Jy mag die vreemdeling ook nie verdruk nie; want julle ken self die gemoed van ‘n vreemdeling, omdat julle vreemdelinge in Egipteland gewees het.”

Dit was ook noodsaaklik om vas te stel wie hulle was, sodat hulle geaffilieer kon word met ‘n bepaalde stam of één van hulle keuse. Tweedens, vir almal wat werklik van Israel afgestam het, sou die verklaring van herkoms verseker dat hulle geïdentifiseer word met die regte stam – die stam van hulle voorvaders – en dus onder die korrekte banier marsjeer. Genealogie was van die uiterste belang in Bybelse tye, net soos dit vandag in Israel belangrik is, veral in die geval van immigrasie. Allerbelangrik egter, deur die verklaring van iemand se afkoms, was dat dit sy affiliasie met- en toewyding aan die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob verseker het. God het hoegenaamd geen verdraagsaamheid ten opsigte van afgodery gehad nie!

Eksodus {34:14} “Want jy mag jou nie neerbuig voor ‘n ander god nie; want die HERE se Naam is Jaloers—’n jaloerse God is Hy.”

Jesus die Messias se afkoms was ewe belangrik. Ten einde die Koning in Israel te wees, moes Hy aan twee maatstawwe voldoen: Eerstens moes Hy afgestam het van die patriarge, spesifiek van die stam van Juda en tweedens, mag Hy nie ‘n afstammeling van die vervloekte afstamming (lyn) van koning Jekonia gewees het nie. Sy geslagsregister, soos opgeteken in beide Matthéüs en Lukas, verstrek aan ons Sy afkoms en bevestig Sy aanspraak op die troon van Dawid.

As gelowiges in Jesus die Messias, is ons afkoms ewe belangrik vandag as wat dit in Númeri was. Ons mag geen ander God as die God van Israel dien nie.

Dikwels vertel mense aan my dat hulle ‘n familielid of vriend het wat byna gered (wedergebore) is. Jy kan nie byna gered wees nie – jy is óf vír Jesus die Messias óf jy is téén Hom; daar bestaan geen grys area wanneer dit by redding kom nie! Elkeen in die ganse wêreld sal eendag voor die enigste ware God, die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob verskyn en Hy sal elkeen versoek om sy/haar afkoms te verklaar. Indien hulle nie hulle afkoms van Abraham deur Jesus die Messias kan nagaan nie, sal geen Jood of nie-Jood geag word om kinders van God te wees en sal hulle nie die Komende Wêreld (Olam Haba) kan ingaan nie.

Galasiërs / Galatim {3:26} “Want julle is almal kinders van God deur die geloof in Christus Jesus; {3:27} want julle almal wat in Christus gedoop is, het julle met Christus beklee. {3:28} Daar is nie meer Jood of Griek nie, daar is nie meer slaaf of vryman nie, daar is nie meer man en vrou nie; want julle is almal een in Christus Jesus. {3:29} En as julle aan Christus behoort, dan is julle die nageslag van Abraham en volgens die belofte erfgename.”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2012-05-26

Lees meer

Die “Regeerder”

BaMidbar

(In Die Woestyn)

Númeri / Bamidbar 1:1 – 4:20

Hosea / Hoshea 2:1 – 22 1

Korinthiërs / Korintim Aleph 12:12 – 20

Númeri / Bamidbar {1:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek in die woestyn Sinai, in die tent van samekoms, op die eerste van die tweede maand, in die tweede jaar nadat hulle uit Egipteland uitgetrek het, en gesê: {1:2} Neem julle die volle getal van die hele vergadering van die kinders van Israel op volgens hulle geslagte, volgens hulle families, na die getal name, almal wat manlik is, hoof vir hoof; {1:3} van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek in Israel, dié moet julle tel volgens hulle leërafdelings, jy en Aäron. {1:4} En met julle saam moet daar van elke stam ‘n man wees, ‘n man wat hoof is van sy families. {1:16} Dit was hulle wat uit die vergadering opgeroep was, die owerstes van hulle voorvaderlike stamme, die stamhoofde van Israel.”

Die aangehaalde Skrifgedeeltes uit hierdie week se parasha, is heel voor-die-hand liggend. Dit verduidelik Moses se keuse van leiers, stamhoofde, om saam met hom die aantal kinders van Israel te bepaal. Die vraag ontstaan dus waarom hierdie gedeeltes nou juis kommentaar vereis? Is dit die betiteling (vers 16) wat aan die individuele stamleiers gegee is? Hulle word “regeerders” genoem. Wat is betekenisvol aan die benaming “regeerders” vir stamleiers? Wanneer die eindtyd oorweeg word, is daar inderdaad veel betekenis.

Die volgende gedeelte word uit die boek Eségiël / Yechezkel aangehaal. Dit verwys na ‘n “regeerder” van die eindtyd, wat deur baie aanvaar word as ‘n verwysing na Jesus die Messias gedurende die Duisendjarige Ryk. Ek verskil egter van hierdie opvatting, omdat ek glo dat hierdie “regeerder” eerder ‘n fisiese mens sal wees, iemand anders as Jesus, wat tydens die Duisendjarige Ryk lewend sal wees. Ek meen eerder dat hierdie man heelwaarskynlik uit die koninklike stam van Judas sal kom. Vergun my om dit verder te verduidelik:

Eségiël / Yechezkel {44:2} “En die HERE het vir my gesê: Hierdie poort moet toegesluit bly, dit mag nie oopgemaak word nie, en niemand mag daardeur ingaan nie, omdat die HERE, die God van Israel, daardeur ingegaan het; daarom moet dit gesluit bly. {44:3} Wat betref die vors, hy moet as vors daarin sit om brood te eet voor die aangesig van die HERE; van die voorportaal van die poort af moet hy ingaan en op dieselfde weg daar uitgaan.”

In hierdie gedeelte is twee afsonderlike persone ter sprake: God (die Here) en die “regeerder”. Aan ons word gesê dat die oostelike poort van die heiligdom ontoeganklik vir enigeen behalwe die “regeerder” sal wees, omdat God deur daardie poort ingegaan het. Ek meen egter dat die God, na wie hier verwys word Jesus die Messias is, wat met Sy wederkoms, die tempel (Bet HaMikdash) sal laat herbou en die priesterdom hervestig. Ek glo dat Hy ‘n “regeerder” uit die huis van Dawid sal aanwys om na Jerusalem en die tempel om te sien. Ek is verder oortuig van my sienswyse, wanneer ek die volgende Skrifgedeelte lees:

Eségiël / Yechezkel {45:7} “En vir die vors: aan weerskante van die heilige offergawe en van die stadsbesitting, langs die heilige offergawe en langs die stadsbesitting, aan die westekant na die weste en aan die oostekant na die ooste; en die lengte moet wees ooreenkomstig een van die stamgedeeltes, van die westelike grens na die oostelike grens.”

Wat hier beskryf word, is ‘n gedeelte van die land wat as die “regeerder” se gedeelte van die eiendom, sy persoonlike besitting, sal bekendstaan. Ons wéét sonder twyfel:

Psalm / Tehillim {24:1} “‘n Psalm van Dawid. Die aarde behoort aan die HERE en die volheid daarvan, die wêreld en die wat daarin woon;”

Jesus die Messias sal dus nie behoefte hê aan persoonlike eiendom of ‘n plek om te woon nie. Die volgende Skrifgedeelte was van al die tersaaklike gedeeltes vir my die mees openbarende:

Eségiël / Yechezkel {46:16} “So sê die Here HERE: As die vors aan een van sy seuns ‘n geskenk gee van sy erfdeel, dan moet dit vir sy seuns wees: dit is hulle besitting as erfenis. 46:17 Maar as hy van sy erfdeel ‘n geskenk aan een van sy dienaars gee, dan sal dit syne wees tot by die jaar van vrylating; dan moet dit aan die vors terugval; net vir sy seuns moet sy erfdeel wees.”

Jesus die Messias beskik nou oor ‘n verheerlikte liggaam. Dit is soortgelyk aan die liggaam wat ons sal hê met die opwekking van die dode, wanneer die Messias weer kom. Hier volg wat Jesus aangaande daardie liggame vir ons gesê het:

Lukas / Uri {20:34} “Toe antwoord Jesus en sê vir hulle: Die kinders van hierdie eeu trou en word in die huwelik uitgegee; {20:35} maar die wat waardig geag word om daardie eeu en die opstanding uit die dode te verkry, trou nie en word nie in die huwelik uitgegee nie. {Luk 20:36} Want hulle kan ook nie meer sterwe nie, want hulle is soos die engele en is kinders van God, omdat hulle kinders van die opstanding is.”

Ongetwyfeld sal Jesus die Messias nie in die huwelik tree nie en dus geen menslike kinders hê nie. Die volgende Skrifgedeelte, glo ek, bevestig egter my teorie dat die “regeerder” iemand anders as Jesus die Messias sal wees:

Eségiël / Yechezkel {46:18} “En die vors mag niks neem van die erfdeel van die volk om hulle uit hul besitting te verdring nie; van sy besitting moet hy aan sy seuns ‘n erfdeel gee, sodat my volk nie verstrooi word elkeen uit sy besitting nie.”

Indien die “regeerder” Jesus die Messias was, sou dit nodig geblyk het dat dit aan Hom gesê word? Ek dink nie so nie! Sou ons dit ooit van Jesus die Messias – God – kon begryp dat Hy enigeen se erfdeel deur geweld vir Homself sou toeëien of hulle hul besitting ontneem sodat Hy dit in besit kon neem? Nooit!!! Nietemin vind ons tog sulke instruksies aan die “regeerder”. Daarom volstaan ek daarmee: Die “regeerder” is nie Jesus die Messias nie!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-05-28

Lees meer

Volkstelling vir Oorlog en Wonderwerke

BaMidbar

(In die Wildernis)

Númeri / BaMidbar 1:1-4:20

Hoséa / Hoshea 2:1-22

1 Korinthiërs / Korintim Aleph 12:12-20

1 Petrus / Kefa Aleph {2:9} “Maar julle is ‘n uitverkore geslag, ‘n koninklike priesterdom, ‘n heilige volk, ‘n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig,”

Ek kan nie onthou dat ek ooit één van my kommentare met 'n Skrifgedeelte uit die Hernieude Verbond (Brit Chadasha) begin het nie – dit kan dus selfs die eerste keer wees! Die rede waarom ek juis met hierdie Skrifgedeelte begin het, is op grond van wat ons uit Parasha BaMidbar leer.

Númeri {1:47} “Maar die Leviete, volgens hulle voorvaderlike stam, is onder hulle nie getel nie. {1:48} Die HERE het naamlik met Moses gespreek en gesê: {1:49} Net die stam van Levi moet jy nie tel nie en hulle volle getal onder die kinders van Israel nie opneem nie; {1:50} maar stel jy die Leviete aan oor die tabernakel van die Getuienis en oor al sy gereedskap en oor alles wat daarby behoort. Húlle moet die tabernakel dra en alles wat daarby behoort, en húlle moet dit bedien en rondom die tabernakel laer opslaan. {1:51} En as die tabernakel wegtrek, moet die Leviete dit afbreek; en as die tabernakel rus, moet die Leviete dit oprig; en die onbevoegde wat nader kom, moet gedood word. {1:52} En die kinders van Israel moet laer opslaan elkeen op sy laerplek en elkeen by sy vaandel, volgens hulle leërafdelings. {1:53} Maar die Leviete moet laer opslaan rondom die tabernakel van die Getuienis, dat daar geen toorn oor die vergadering van die kinders van Israel kom nie. So moet dan die Leviete die diens van die tabernakel van die Getuienis waarneem. {1:54} En die kinders van Israel het dit gedoen; net soos die HERE Moses beveel het, so het hulle gedoen.”

Hierdie Parasha handel oor die telling van die kinders van Israel, alhoewel dit 'n uitsonderlike telling was, in soverre dat slegs diegene tussen twintig jaar en vyftig jaar oud getel is, dus almal wat weerbaar was om oorlog te voer. Dit sou gevolglik beteken dat enigeen van vyftig jaar of ouer uitgesluit is uit die sensus. Die totale aantal weerbare manne, geskik om oorlog te voer, was ses honderd en drie duisend, vyf honderd en vyftig. Omrede die Leviete verantwoordelik was vir die godsdienstige lewe van die gemeente van Israel, met hul aanspreeklikheid as God se verteenwoordigers onder die mense en andersom, is hulle vrygestel van oorlog en gevolglik ook van die sensus.

Ek is seker sommige van julle mag dink dat ek gaan praat oor gelowiges in Jesus die Messias, synde mense met gewetensbesware (teen oorlogvoering, om godsdienstige redes), maar dit is die allerlaaste wat ek in gedagte het. Die feit is dat die Leviete wel oorlog toe gegaan het, maar nie aan die oorlogvoering deelgeneem het nie, soos ons uit die volgende Skrifgedeelte kan aflei:

Joshua (Y'hoshua) {3:8} “Gee jy dan bevel aan die priesters wat die verbondsark dra, en sê: Net soos julle aan die kant van die water van die Jordaan kom, moet julle in die Jordaan bly staan. {3:9} Toe sê Josua aan die kinders van Israel: Kom nader hierheen en luister na die woorde van die HERE julle God. {3:10} Verder het Josua gesê: Hieraan sal julle erken dat daar ‘n lewende God tussen julle is, en dat Hy sekerlik die Kanaäniete en Hetiete en Hewiete en Feresiete en Girgasiete en Amoriete en Jebusiete voor julle uit sal verdrywe: {3:11} Kyk, die verbondsark van die HERE van die hele aarde trek voor julle uit die Jordaan in.”

Vandag bestaan daar nie meer 'n Mishkan nie vir ons as 'n koninklike priesterdom, om in te dien en daarom die ondersteunende rol as bewaarders van die Verbondsark te vervul en al die voorskrifte van die korban (toenadering/offer)-stelsel is ook nie meer nodig nie. Nietemin word ons, in die voorafgaande verse uit 1 Petrus, 'n koninklike priesterdom genoem. Ons rol as priesters het sedert die dae van die Mishkan en die tempel tog ietwat ontwikkel. Vandag as priesters van God, ofskoon ons nie verantwoordelik vir die instandhouding van die tabernakel of tempel, met inbegrip van die offerstelsel, is nie, is ons soos die Leviete in Bybelse tye, steeds daarvoor verantwoordelik om God (die Vader) onder die mense te verteenwoordig. Derhalwe glo ek dat iemand wat vandag in Jesus die Messias glo, wáár moontlik, ookal die Goeie Nuus (Besorah Tova) aangaande Jesus die Messias en Sy vrye gawe van redding, moet verkondig. Dit sluit natuurlik ook die gewapende magte in.

Ontelbare verhale oor wonderwerke wat op die slagveld plaasvind en selfs reddings dáár, het ons bereik uit die oorloë wat vandag gevoer word deur Kanada, die Verenigde State en Israel. Nou ja, ek is nie 'n voorstaander van oorlog nie, maar ongelukkig is oorlog, soos ook in die Bybelse tye, tog soms noodsaaklik. Wat gelowiges in Jesus die Messias betref, selfs as 'n koninklike priesterdom, het ons 'n God om te verteenwoordig en watter geskikter plek is daar nie, as om Hom te verteenwoordig onder soldate, wat elke dag die dood in die oë staar en moontlik vrae oor hul ewige bestemming het nie.

Kom gou Jesus!

Voorheen uitgegee: 2010-05-15

PDF weergawe

Lees meer

Wees Seker van Jou Ewige Bestemming

BaMidbar

(In die Woestyn)

Numeri / BaMidbar 1:1-4:20
1 Samuel / Sh'muel Aleph 20:18-42
Romeine / Romim 9:22-33

Numeri / Bamidbar "{1:1} Verder het die HERE met Moses gespreek in die woestyn Sinai, in die tent van samekoms, op die eerste van die tweede maand, in die tweede jaar nadat hulle uit Egipteland uitgetrek het, en gesê: {1:2} Neem julle die volle getal van die hele vergadering van die kinders van Israel op volgens hulle geslagte, volgens hulle families, na die getal name, almal wat manlik is, hoof vir hoof; {1:3} van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek in Israel, dié moet julle tel volgens hulle leërafdelings, jy en Aäron. {1:4} En met julle saam moet daar van elke stam ‘n man wees, ‘n man wat hoof is van sy families. {1:5} En dit is die name van die manne wat julle moet bystaan: Vir Ruben: Elísur, die seun van Sedéür; {1:6} vir Símeon: Selúmiël, die seun van Surísaddai; {1:7} vir Juda: Nagson, die seun van Ammínadab; {1:8} vir Issaskar: Netáneël, die seun van Suar; {1:9} vir Sébulon: Elíab, die seun van Helon; {1:10} vir die kinders van Josef: vir Efraim: Elisáma, die seun van Ammíhud; vir Manasse: Gámliël, die seun van Pedásur; {1:11} vir Benjamin: Abídan, die seun van Gideóni; {1:12} vir Dan, Ahiëser, die seun van Ammísaddai; {1:13} vir Aser: Págiël, die seun van Ogran; {1:14} vir Gad: Éljasaf, die seun van Réhuel; {1:15} vir Náftali: Ahíra, die seun van Enan."

Met die aanvang van ons studie oor die Boek Numeri, het iets, met die deurlees van "Oordenking: In die Wildernis", my opgeval. Dit was God se versoek aan Moses om al die stamme van Israel te tel. Dit het my ook beïndruk hoedat die name van elke stam vir altyd in die Skrif aangeteken is. Hier kan ons nou, der duisende jare later die name van mens van geslagte gelede, lees en uitspreek soos wat God Moses in hierdie boek laat opteken het.

Dit is egter nie die enigste plek in die Skrif waar die name van mense opgeteken is nie. Ons vind dwarsdeur die Bybel name van mense wat vir ewig vir ons en vir toekomstige geslagte opgeskryf is, om te lees en onthou vir al die tye wat nog sal kom; sommige van hierdie name is ten goede en ander ten kwade aangeteken. Ons word ook dwarsdeur die Bybel vertel dat God boeke in die Hemel het, waarin die name van ons almal opgeskryf is.

Psalm / Mizmor {69:28} "Laat hulle uitgedelg word uit die boek van die lewe en nie saam met die regverdiges opgeskrywe word nie."

Maleagi / Malachi {3:16} "Toe het die wat die HERE vrees, met mekaar gespreek; en die HERE het dit opgemerk en gehoor, en daar is ‘n gedenkboek voor sy aangesig geskrywe vir die wat die HERE vrees en sy Naam eer."

Filippense / Pilifim {4:3} "En ek vra jou ook, opregte metgesel, wees hierdie vroue behulpsaam wat met my saam gestry het in die evangelie, ook saam met Clemens en my ander mede-arbeiders wie se name in die boek van die lewe is."

Verdere verwysing na boeke in die Hemel, waarin die name opgeteken is, word minstens vyfmaal in die boek Openbaring {3.5; 13.8; 17.8; 20.12; 22.19} vermeld. Ek glo dus dat ons almal daarvan seker kan wees dat God ook ons name ten goede of ten kwade iewers in een van Sy hemelse boeke geskryf het. Dit bly dáár opgeteken, nie net vir alle geslagte om te sien en lees nie nie, maar vir alle ewigheid om te sien en lees. Indien dit so is - die Skrif bevestig dit - en as my naam in 'n boek in die hemel opgeteken is om vir ewig gesien te word, dan wil ek seker wees dat dit in 'n boek ten goede geskryf is.

Nou die dag, tydens 'n bespreking met 'n ongeredde Joodse man, is my opinie oor redding gevra. Hy wou weet of ek glo dat, as iemand wat nie Jesus die Messias as Versoening, Here en Redder aanvaar het nie te sterwe kom, hy hel toe sou gaan. My antwoord was: "Ek weet nie wat in die hart van 'n mens aangaan nie, slegs God weet dit. Ook sal niemand wat sterf ,voor my vir oordeel te staan kom nie. Elkeen sal voor God staan en aan God rekenskap van sy lewe gee. Dit is dan wanneer bepaal sal word of sy naam in die Boek van die Lewe geskryf is al dan nie. Daar is egter één manier om volkome seker te maak dat jou naam in die Boek van die Lewe geskryf sal word en dit is om Jesus die Messias as jou enigste Versoening, Here en Redder te aanvaar, Sodoende sal jy, wanneer jy op jou oordeelsdag, uiteindelik vóór God in die hemel staan, seker wees dat jy die ewigheid by God in die hemel sal deurbring."

Handelinge / Maasei HaTalmidim {16:30} "En hy het hulle na buite gebring en gesê: Menere, wat moet ek doen om gered te word? {16:31} Toe sê hulle: Glo in die Here Jesus Christus en jy sal gered word, jy en jou huisgesin."

Is jy onseker oor jou ewige bestemming (hemel of hel)? Is jou naam in die Boek van die Lewe geskrywe? Weet verseker dat dit daar geskryf is deur Jesus die Messias te vra om jou enigste Versoening te wees sodat jou sondes vergewe mag word. So sal jy sonder twyfel weet dat jou sonde vergewe en jou ewige bestemming gewaarborg is.

Kom gou Jesus!

PDF Weergawe

Voorheen uitgegee: 2009-05-23

Lees meer

Parasha Bamidbar (In die Woestyn) - Soldate

Soldate

Nageslag van Abraham, en Erfgenaam Volgens die Belofte

Die “Regeerder”

Volkstelling vir Oorlog en Wonderwerke

Wees Seker van Jou Ewige Bestemming