Bediening

BeHa’Alotecha

(In Julle Opset)

Numéri 8:1 – 12:16 

SagarÍa 2:14 – 4:7 

1 Korithiërs 10:6 – 13

Numeri {8:6} "Neem die Leviete onder die kinders van Israel uit en reinig hulle. {8:7} En so moet jy met hulle doen om hulle te reinig: Sprinkel op hulle water van ontsondiging; en hulle moet ’n skeermes oor hulle hele liggaam laat gaan en hulle klere was en hulleself reinig.{8:8} Daarna moet hulle ’n jong bul neem en die spysoffer wat daarby behoort: fynmeel met olie gemeng; en ’n ander jong bul moet jy as sondoffer neem. {8:9} En jy moet die Leviete voor die tent van samekoms laat nader kom en die hele vergadering van die kinders van Israel versamel. {8:10} Dan moet jy die Leviete voor die aangesig van die HERE laat nader kom, en die kinders van Israel moet hulle hande op die Leviete lê. {8:11} En Aäron moet die Leviete as beweegoffer beweeg voor die aangesig van die HERE namens die kinders van Israel, sodat hulle daar kan wees om die dienswerk van die HERE te verrig. {8:12} En die Leviete moet hulle hande op die kop van die bulle lê; en berei jy een as sondoffer en een as brandoffer vir die HERE, om vir die Leviete versoening te doen.{8:13} Dan moet jy die Leviete stel voor Aäron en sy seuns en hulle as beweegoffer aan die HERE beweeg. {8:14} En jy moet die Leviete onder die kinders van Israel uit afsonder, dat die Leviete myne kan wees.{8:15} En daarna moet die Leviete inkom om die tent van samekoms te bedien. So moet jy hulle dan reinig en hulle as beweegoffer beweeg."

Toe ek hierdie week se Parasha deurgelees en oorweeg het, het ek gevind dat ek alles wat Moses as leier moes doen, in verband kon bring. Al die take wat hy in sy leierskap moes uitvoer, is verduidelik. Aan die begin van die Parasha, is hy opgedra met die taak om die Leviete aan die Here te wy. Die druk was hier op hom, daar was geen ruimte vir foute nie. Dit op sigself was ‘n aansienlike taak en ek is seker dat dit buitengewone bestuurs- en administratiewe vaardigheid van hom vereis het. 

As geestelike leier van ‘n gemeente, was daar ook van my verwag om allerlei administratiewe- en bestuurstake, bykomend tot my geestelike bediening, uit te voer. Dit het alles egter betrekking gehad omdat die geestelike sy daarvan nie geslaagd sou kon wees sonder dat die administratiewe- en bestuursgedeelte goed verloop het nie en andersom; Dit was alles totaal in verband met mekaar. Bediening is meer as net die geestelike, dog die geestelike is van uiterste belang; bediening behels egter ook bestuur sowel as administrasie.

Moses het ‘n besondere swaar las gehad wat hom opgelê is, beide geestelik en fisies, maar God het hom toegerus met al die vaardighede  wat hy nodig gehad het om sy taak uit te voer. Die geestelike aspek het onstaan uit ‘n getransformeerde lewe - Moses met God: ek bedoel dat hy God waarlik ontmoet het, nie slegs fisies deur ‘n brandende bos nie, maar het God op ‘n persoonlike en verhoudingswyse ontmoet, wat sy geestelike lewe vir ewig verander het. Ten einde ‘n goeie leier te wees, moes Moses meer as geesvervuld wees. Julle het waarskynlik al die volgende uitdrukking gehoor: “So hemels gerig dat jy nie aards goed is nie”, hy moes ook ‘n goeie bestuurder en ‘n goeie administrateur wees. Wanneer hierdie vaardighede met die Gees gekombineer word, beskik ‘n mens oor die aanleg van ‘n goeie leier.

Moses het grootgeword as ‘n prins in Egipte en was gevolglik opgelei om ‘n leier, krygsman en staatsman te wees. Om te oordeel aan die wyse waarop Moses homself  laat geld het om nagenoeg een miljoen mense in die wildernis te lei, kan ons aflei dat sy opleiding in Egipte uitsonderlik was. Daar was egter nog meer. Moses het veertig jaar in Midian deurgebring waar hy skape opgepas het. Baie mense mag nou die indruk kry dat Moses se jare van skape oppas, deurgebring is met rondsit terwyl hy een oog op die skape gehou het en die ander op die gras wat groei, maar Moses was veel meer as ‘n skaapherder. Saam met sy skoonvader was hy in die lewende hawebedryf. Om skape op te pas, is ‘n deel van herder te wees, maar dit is beslis nie al waaroor skaapherderskap gaan nie. Moses moes skape koop, verkoop en handeldryf met skape en die produkte daarvan, soos melk, kaas en wol in die plaaslike markte. O ja, hy was ‘n entrepeneur en as julle kennis het van die Midde - Oosterse kultuur, sou julle besef dat hy ook ‘n knap onderhandelaar met kundige onderhandelingsvermoë moes gewees het.  

Numeri {11:1} "EN die volk het hulle voor die ore van die HERE beklaag dat dit sleg gaan. En toe die HERE dit hoor, het sy toorn ontvlam, en die vuur van die HERE het onder hulle gebrand en het gewoed aan die kant van die laer. {11:2} Toe het die volk na Moses geroep, en Moses het tot die HERE gebid; en die vuur het doodgegaan. {11:3} Daarom het hulle die plek Tabéra genoem, omdat die vuur van die HERE onder hulle gebrand het. {11:4} EN die gemengde bevolking wat onder hulle was, is met lus bevang. Toe het die kinders van Israel ook weer geween en gesê: Wie sal vir ons vleis gee om te eet? {11:5} Ons dink aan die visse wat ons in Egipte verniet kon eet, aan die komkommers en die waterlemoene en die prei en die uie en die knoffel. {11:6} Maar nou is ons siel dor; daar’s glad niks nie: net die manna is voor ons oë."

Dit was ‘n ander aspek van Moses se verantwoordelikhede; Hy moes volstaan, met die mense se konstante klagtes, negatiwiteit en valse beskuldigings. Dit is hier waar die fisiese en geestelike by die genade van God aansluiting vind. 

In Israel is daar ‘n Judaïstiese sekte genaamd Haredim. Daar is veel twispunte daaroor, omdat hulle sekulêre werk vermy en grootliks deur die regering ondersteun word, wat spanning op die begroting en ekonomie ten gevolg het. Hulle weier om militêre diens te verrig, praat hoofaaklik Yiddish (‘n Duitse dialek), nie Hebreeus nie en beskik ook nie oor gereelde skoolleerplanne, waar vakke soos rekenkunde, geskiedenis, aardrykskunde ens. onderrig word nie. Hulle hele lewens draai om godsdienstige studies, en as gevolg hiervan kan hulle nie funksioneer buite hulle eie gemeenskap nie: “hulle is so hemels ingestel dat hulle vir die wêreld van geen waarde is nie.” Ons Parasha vandeesweek leer ons dat daar ‘n ewewig tussen ons fisiese- en geestelike lewens móét wees indien ons die Here behoorlik wil dien.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Bediening

BeHa’Alotecha

(In Julle Opset)

Numéri 8:1 – 12:16 

SagarÍa 2:14 – 4:7 

1 Korithiërs 10:6 – 13

Numeri {8:6} "Neem die Leviete onder die kinders van Israel uit en reinig hulle. {8:7} En so moet jy met hulle doen om hulle te reinig: Sprinkel op hulle water van ontsondiging; en hulle moet ’n skeermes oor hulle hele liggaam laat gaan en hulle klere was en hulleself reinig.{8:8} Daarna moet hulle ’n jong bul neem en die spysoffer wat daarby behoort: fynmeel met olie gemeng; en ’n ander jong bul moet jy as sondoffer neem. {8:9} En jy moet die Leviete voor die tent van samekoms laat nader kom en die hele vergadering van die kinders van Israel versamel. {8:10} Dan moet jy die Leviete voor die aangesig van die HERE laat nader kom, en die kinders van Israel moet hulle hande op die Leviete lê. {8:11} En Aäron moet die Leviete as beweegoffer beweeg voor die aangesig van die HERE namens die kinders van Israel, sodat hulle daar kan wees om die dienswerk van die HERE te verrig. {8:12} En die Leviete moet hulle hande op die kop van die bulle lê; en berei jy een as sondoffer en een as brandoffer vir die HERE, om vir die Leviete versoening te doen.{8:13} Dan moet jy die Leviete stel voor Aäron en sy seuns en hulle as beweegoffer aan die HERE beweeg. {8:14} En jy moet die Leviete onder die kinders van Israel uit afsonder, dat die Leviete myne kan wees.{8:15} En daarna moet die Leviete inkom om die tent van samekoms te bedien. So moet jy hulle dan reinig en hulle as beweegoffer beweeg."

Toe ek hierdie week se Parasha deurgelees en oorweeg het, het ek gevind dat ek alles wat Moses as leier moes doen, in verband kon bring. Al die take wat hy in sy leierskap moes uitvoer, is verduidelik. Aan die begin van die Parasha, is hy opgedra met die taak om die Leviete aan die Here te wy. Die druk was hier op hom, daar was geen ruimte vir foute nie. Dit op sigself was ‘n aansienlike taak en ek is seker dat dit buitengewone bestuurs- en administratiewe vaardigheid van hom vereis het. 

As geestelike leier van ‘n gemeente, was daar ook van my verwag om allerlei administratiewe- en bestuurstake, bykomend tot my geestelike bediening, uit te voer. Dit het alles egter betrekking gehad omdat die geestelike sy daarvan nie geslaagd sou kon wees sonder dat die administratiewe- en bestuursgedeelte goed verloop het nie en andersom; Dit was alles totaal in verband met mekaar. Bediening is meer as net die geestelike, dog die geestelike is van uiterste belang; bediening behels egter ook bestuur sowel as administrasie.

Moses het ‘n besondere swaar las gehad wat hom opgelê is, beide geestelik en fisies, maar God het hom toegerus met al die vaardighede  wat hy nodig gehad het om sy taak uit te voer. Die geestelike aspek het onstaan uit ‘n getransformeerde lewe - Moses met God: ek bedoel dat hy God waarlik ontmoet het, nie slegs fisies deur ‘n brandende bos nie, maar het God op ‘n persoonlike en verhoudingswyse ontmoet, wat sy geestelike lewe vir ewig verander het. Ten einde ‘n goeie leier te wees, moes Moses meer as geesvervuld wees. Julle het waarskynlik al die volgende uitdrukking gehoor: “So hemels gerig dat jy nie aards goed is nie”, hy moes ook ‘n goeie bestuurder en ‘n goeie administrateur wees. Wanneer hierdie vaardighede met die Gees gekombineer word, beskik ‘n mens oor die aanleg van ‘n goeie leier.

Moses het grootgeword as ‘n prins in Egipte en was gevolglik opgelei om ‘n leier, krygsman en staatsman te wees. Om te oordeel aan die wyse waarop Moses homself  laat geld het om nagenoeg een miljoen mense in die wildernis te lei, kan ons aflei dat sy opleiding in Egipte uitsonderlik was. Daar was egter nog meer. Moses het veertig jaar in Midian deurgebring waar hy skape opgepas het. Baie mense mag nou die indruk kry dat Moses se jare van skape oppas, deurgebring is met rondsit terwyl hy een oog op die skape gehou het en die ander op die gras wat groei, maar Moses was veel meer as ‘n skaapherder. Saam met sy skoonvader was hy in die lewende hawebedryf. Om skape op te pas, is ‘n deel van herder te wees, maar dit is beslis nie al waaroor skaapherderskap gaan nie. Moses moes skape koop, verkoop en handeldryf met skape en die produkte daarvan, soos melk, kaas en wol in die plaaslike markte. O ja, hy was ‘n entrepeneur en as julle kennis het van die Midde - Oosterse kultuur, sou julle besef dat hy ook ‘n knap onderhandelaar met kundige onderhandelingsvermoë moes gewees het.  

Numeri {11:1} "EN die volk het hulle voor die ore van die HERE beklaag dat dit sleg gaan. En toe die HERE dit hoor, het sy toorn ontvlam, en die vuur van die HERE het onder hulle gebrand en het gewoed aan die kant van die laer. {11:2} Toe het die volk na Moses geroep, en Moses het tot die HERE gebid; en die vuur het doodgegaan. {11:3} Daarom het hulle die plek Tabéra genoem, omdat die vuur van die HERE onder hulle gebrand het. {11:4} EN die gemengde bevolking wat onder hulle was, is met lus bevang. Toe het die kinders van Israel ook weer geween en gesê: Wie sal vir ons vleis gee om te eet? {11:5} Ons dink aan die visse wat ons in Egipte verniet kon eet, aan die komkommers en die waterlemoene en die prei en die uie en die knoffel. {11:6} Maar nou is ons siel dor; daar’s glad niks nie: net die manna is voor ons oë."

Dit was ‘n ander aspek van Moses se verantwoordelikhede; Hy moes volstaan, met die mense se konstante klagtes, negatiwiteit en valse beskuldigings. Dit is hier waar die fisiese en geestelike by die genade van God aansluiting vind. 

In Israel is daar ‘n Judaïstiese sekte genaamd Haredim. Daar is veel twispunte daaroor, omdat hulle sekulêre werk vermy en grootliks deur die regering ondersteun word, wat spanning op die begroting en ekonomie ten gevolg het. Hulle weier om militêre diens te verrig, praat hoofaaklik Yiddish (‘n Duitse dialek), nie Hebreeus nie en beskik ook nie oor gereelde skoolleerplanne, waar vakke soos rekenkunde, geskiedenis, aardrykskunde ens. onderrig word nie. Hulle hele lewens draai om godsdienstige studies, en as gevolg hiervan kan hulle nie funksioneer buite hulle eie gemeenskap nie: “hulle is so hemels ingestel dat hulle vir die wêreld van geen waarde is nie.” Ons Parasha vandeesweek leer ons dat daar ‘n ewewig tussen ons fisiese- en geestelike lewens móét wees indien ons die Here behoorlik wil dien.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Bediening

Tzav

(Opdrag)

Levitikus 6:8-8:36

Maleagi 3:4 – 24

Hebreërs 8:1-6 

Levitikus {6:8 - 13} "VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê: {6:9} Gee bevel aan Aäron en sy seuns en sê: Dit is die wet van die brandoffer: Dit, die brandoffer, moet op sy vuurherd op die altaar die hele nag lank tot die môre toe bly, en die altaarvuur moet daardeur aan die brand gehou word. {6:10} En die priester moet sy linnekleed aantrek, en die linnebroek moet hy oor sy vlees aantrek; dan moet hy die as wegneem waartoe die vuur die brandoffer op die altaar verteer het, en dit langs die altaar uitgooi. {6:11} Daarna moet hy sy klere uittrek en ander klere aantrek, en die as buitekant die laer op ’n rein plek uitbring. {6:12} En die vuur op die altaar moet daardeur aan die brand gehou word, dit mag nie doodgaan nie; maar die priester moet elke môre daaroor hout aan die brand steek en die brandoffer daaroor reglê en die stukke vet van die dankoffers daaroor aan die brand steek. {6:13} Vuur moet gedurigdeur op die altaar aan die brand gehou word; dit mag nie doodgaan nie."

Soos wat ek verder gelees het in hierdie week se Parasha, het dit vir my gevoel asof ek na ‘n volledige taakbeskrywing vir die Cohenim (Priesters) kyk. Die Priesters het voor die Here namens die mense diens gedoen en soos wat ek deur die streng vereistes waaraan hulle moes voldoen aflei, het ek besef dat om ‘n Priester te wees, geensins so’n benydenswaardige taak was nie: dit was veeleisende werk!

Baie mense het ‘n onrealistiese begrip van wat dit behels om in ‘n voltydse bediening te staan. Ek het deur die jare as gemeentelike leier ervaar, dat dit soms gebeur dat wanneer iemand hulle werk verloor of ontnugter raak met die werk wat hy/sy besig was om te doen, hul gedagtes onwillekeurig gegaan het oor die moontlikheid om in ‘n voltydse bediening te staan. Hulle het onder die indruk verkeer dat dit ‘n laer stresvlak en druk sou behels om vir die Here te werk: die waarheid is egter dat dit nie so is nie! Om in die bediening te staan, is harde, stresvolle werk soos uit Parasha Tsav blyk. Selfs die Priesters se lone was bepaal  afhangend van die aantal offerandes wat hulle sou moes waarneem (soortgelyk soos om in die hedendaagse tyd teen ‘n kommisie te werk).

Levitikus {7:7 - 8} "Soos die sondoffer, so die skuldoffer; een wet geld vir hulle — die priester wat daardeur versoening doen, aan hom kom dit toe. {7:8} En die priester wat die brandoffer van iemand bring — die vel van die brandoffer wat hy gebring het, aan die priester, aan hom kom dit toe."

Hier word ons vertel dat die Cohen (Priester) die vel van die sonde-offer as deel van sy loon ontvang het. Soos ons verder lees, verneem ons dat hulle ook ‘n deel van die meeste offerandes as voedsel vir hulself en hul gesinne ontvang het. Soos in die res van die wêreld, moes Priesters hard werk vir hulle lone.

Ek was altyd verbaas oor hoeveel mense skielik die roeping gevoel het om in die bediening te gaan wanneer hulle ontevrede geraak het met hulle werkgewer, hulle werk, in die pad gesteek is of bedank het. Skielik het die voltydse bediening ‘n aantreklike alternatief geword. Daar is niks daarmee verkeerd om vir die Here te wil werk nie; trouens, dit is baie bewonderingswaardig en mees vervullend. Die probleem is dat hierdie mense onder die indruk verkeer dat die bediening vir God nie harde werk sou vereis nie - ten minste geensins soos in die sekulêre wêreld nie. Hulle het hulself minder frustrasie, minder druk en baie minder stres voorgestel. Indien hierdie week se Parasha egter nie daardie ideaal verwesenlik nie, laat ek mý ondervinding om in die voltydse bediening te staan, verduidelik.

Ek was ‘n algemene kontrakteur voordat ek begin het om vir die Here in die bediening te staan. Toe ek die roeping ontvang het om tot die voltydse bediening toe te tree, het my kontrakbesigheid floreer en ek was inderdaad baie gelukkig in my werk.Terwyl ek nog gewerk het, het ek myself vrywillig by die gemeente aangemeld, bedienings gelei en Bybelstudie behartig; daarbenewes was ek ‘n ouderling en raadslid, met alles wat dit behels het. Verder het ek nooit ‘n Erev Sabbat of enige ander Sabbatsdiens gemis nie. Ek het nie tot die bediening toegetree omdat ek gefrustreerd, ontnugterd of ontevrede was om in die sekulêre omgewing te werk nie!

Ek vertel dit nie om ‘n gunstige indruk te skep of myself goed voor te stel of bewonder te word nie. Ek noem dit omdat, ongeag wat ek alreeds vir die Here gedoen het, ek nog nie voorbereid was vir alles wat sou gebeur toe ek tot die voltydse bediening toegetree het nie. Die werk wat ek in die voltydse bediening gedoen het, die tyd en inspanning wat dit geverg het, hulpverlening, gebed, berading, besoeke en net eenvoudig alles wat dit behels het aan diegene aan wie ek bediening verleen het, het baie meer vereis as wat ek in ‘n sekulêre werksomgewing moes doen. Om nie eers te meld van die studies, onderrig, sosiale aangeleenthede, raadsvergaderings, administratiewe pligte en om byna vier-en -twintig uur per dag beskikbaar te wees nie. Dit het feitlik alles van ‘n sekulêre werk wat ek ooit in my hele lewe gedoen het, oortref. Ongelukkig het dit in baie gevalle sonder enige waardering deur diegene wat ek moes bedien, geskied. Ek wonder of die kinders van Israel alles waardeer het wat die Priesters vir hulle gedoen het! Moet my nie verkeerd verstaan nie - ek kla geensins daaroor nie. Ek het geniet wat ek gedoen het en sou niks daarvan wou verander nie, maar ek dink tog dat ons almal behoort te verstaan dat bediening WERK is en boonop harde werk! Daarbenewens om God as jou “baas” te hê, maak dat jy alles wil gee en dít jou uiterste bes! Julle weet dat Hy van ons verwag om ons uiterste bes vir Hom te doen!

Die Cohenim (Priesters) moes werk en hard werk daarby. Hulle kon nie waag om met die diens ten opsigte van offerandes nalatig te wees nie. Moet dus nooit dink aan die bediening as ‘n beroep, wat nie juis harde werk behels nie. Ons moet onthou dat die werk van diegene in ‘n voltydse bediening, nie soseer ‘n gewone beroep is nie - miskien véél meer as werkers in ‘n sekulêre omgewing. Terloops, elke gelowige in Jesus die Messias behoort hulself sodanig te beskou asof hulle in ‘n voltydse bediening staan, ongeag wat hulle sekulêre beroep is!  

Kom gou Jesus!

PDF Weergawe