✦

VaYechi (En Hy Het Gelewe) - Vergewe jy jouself ten volle?





Genesis {50:12} "En sy seuns het met hom gedoen net soos hy hulle beveel het: {50:13} sy seuns het hom weggebring na die land Kanaän en hom begrawe in die spelonk van die stuk grond van Magpéla, die stuk grond wat Abraham as eiendomsgraf gekoop het van Efron, die Hetiet, oos van Mamre. {50:14} Daarna het Josef na Egipte teruggegaan, hy en sy broers en almal wat saam met hom opgetrek het om sy vader te begrawe, nadat hy sy vader begrawe het. {50:15} Toe die broers van Josef sien dat hulle vader dood was, het hulle gesê: Sê nou Josef gaan ons as vyande behandel en hy gaan ons werklik vergelde al die kwaad wat ons hom aangedoen het! {50:16} Daarom het hulle hierdie boodskap na Josef gestuur: U vader het voor sy dood bevel gegee met hierdie woorde: {50:17} So moet julle vir Josef sê: Ag, vergewe tog die oortreding van jou broers en hulle sonde, want hulle het jou kwaad aangedoen. Maar nou, vergewe tog die oortreding van ons wat die God van u vader dien. En Josef het geween toe hulle met hom spreek. {50:18} En sy broers het ook self gegaan en voor hom neergeval en gesê: Kyk, ons is u slawe. {50:19} Maar Josef het hulle geantwoord: Moenie bevrees wees nie; want is ek in die plek van God? {50:20} Want júlle het wel kwaad teen my bedink, maar God het dit ten goede gedink om te doen soos dit vandag is, om ’n groot volk in die lewe te hou. {50:21} Wees dan nou nie bevrees nie: ék sal julle en julle kinders onderhou. So het hy hulle dan getroos en na hulle hart gespreek."

Ons het die einde van die verhaal oor Josef bereik. Ek het deurgaans gesê dat Josef ‘n ewebeeld van Jesus die Messias was. In die lig daarvan, laat ons die paralelle tussen die twee vergelyk: Josef is deur sy broers verwerp, deur hulle verkoop aan nie-Jode wat oor sy lot besluit het; sy broers het hom as dood geag; hy is in die tronk opgesluit, bevry en onder die nasies, waarvan Egipte, ‘n voorbeeld is, vernaam geraak. In vergelyking: Jesus die Messias was ook verwerp deur Sy broers (die Joodse mense) ook deur hulle verkoop aan nie-Jode, wat oor Sy lot besluit het; Sy broers het Hom ook as dood geag; Hy is begrawe, toe opgewek en vernaam onder die nie-Jode geword.

Die ooreenkomste tussen Josef en Jesus die Messias eindig nie daar nie. Wat ek aangeraak het, is slegs die punt van die ysberg. Dit beteken dat die ooreenkomste geensins toevallig kan wees nie. God het vir ons die Evangelie opgeteken deur die verhaal van Josef honderde jare voordat dit werklik plaasgevind het. Die “Ou Verbond” is dus nie slegs vir die Jode nie, dit is vir almal.

Dit is egter nie die onderwerp van my lesing nie. Ek het die bovermelde gedeelte so tipies van die hedendaagse gelowiges gevind. Ek sal verduidelik. Julle sal onthou dat in verlede week se Parasha, Vayigash, Juda en sy broers hulle harte voor Josef uitgestort het en hulle sonde aan hom bely. Op daardie stadium het Josef homself nog nie aan sy broers openbaar nie. Gevolglik het hy, nadat hy sy identiteit onthul het, sy broers verseker dat hy hulle sonde vergewe en hulle vrygespreek van wat hulle hom aangedoen het.

Genesis {45:4} "Verder sê Josef vir sy broers: Kom tog nader na my. En toe hulle nader kom, sê hy: Ek is julle broer Josef vir wie julle na Egipte verkoop het. {45:5} Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het God my voor julle uit gestuur. {45:6} Want daar was nou twee jaar hongersnood in die land, en daar is nog vyf jaar waarin nie geploeg of geoes sal word nie. {45:7} Maar God het my voor julle uit gestuur om vir julle ’n oorblyfsel op die aarde te verseker en om julle in die lewe te hou tot ’n groot verlossing."

Josef se broers is vergewe en alles wat in die verlede gebeur het was vergete. Josef het aansienlike opgang in sy lewe gemaak, maar duidelik uit ons vorige gedeelte, was dit nie die geval met sy broers nie. Ofskoon Josef hulle duidelik vergewe het, het hulle hulself nie vergewe nie en gevolglik steeds skuldig gevoel.

Indien ons met die vergelyking van Josef as ‘n ewebeeld van Jesus die Messias voortgaan, is hierdie scenario nie verskriklik soortgelyk aan die lewens van baie gelowiges vandag nie? Alles wat met Josef gebeur het, was soos hyself erken het, deur God beskik tot voordeel van sy broers, toekomstige geslagte van Israel sowel as vele ander nasies. Die broers se bekentenis aan Josef het hulle toegelaat om die voordele onder sy beskerming te geniet, omdat hy in die magtige posisie van onderkoning van Egipte was. Dit het Josef bevestig, was alles deur God beskik vir daardie uitsluitlike doel. Net so was alles wat met Jesus die Messias gebeur het, die beskikking van die Vader vir die uitdruklike doel om tot kinders van Israel se voordeel te wees en sodoende ook vir die hele wêreld. Wanneer ons ons sonde bely voor Jesus - die sonde wat ons teen Hom gepleeg het deur die oortreding van Sy gebooie, soos in die Tora vervat, vergewe Hy ons. Trouens ons word verseker:

Miga {7:19} "Hy sal Hom weer oor ons ontferm, ons ongeregtighede vertree; ja, U sal al hulle sondes in die dieptes van die see werp."

Vergewe ons onsself wat Josef se broers nie gedoen het nie? Baie van ons laat dit na! Ten spyte van die feit dat ons vergifnis ontvang het, verkeer ons steeds onder die skuldgevoel van die verlede: ou bagasie wat ons neerdruk en ons vreugde demp. Laat hierdie week se Parasha en in besonder die Skrifgedeeltes waaruit ek aangehaal het, jou bemoedig sodat jy nie soos Josef se broers word nie. Aanvaar die vergifnis wat Jesus die Messias aan jou geskenk het en gaan aan met jou lewe - Josef het!

Ons het nou die boek Genesis afgehandel. By die afhandeling van die lees van elke boek van die Tora is dit gebruiklik om te sê:

Chazak, Chazak V’nitzChavek  (Wees sterk, wees sterk en laat ons versterk word)!  

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Vergewe Jy Jouself Ten Volle?

VaYechi
(En Hy Het Gelewe)


Genesis {50:12} "En sy seuns het met hom gedoen net soos hy hulle beveel het: {50:13} sy seuns het hom weggebring na die land Kanaän en hom begrawe in die spelonk van die stuk grond van Magpéla, die stuk grond wat Abraham as eiendomsgraf gekoop het van Efron, die Hetiet, oos van Mamre. {50:14} Daarna het Josef na Egipte teruggegaan, hy en sy broers en almal wat saam met hom opgetrek het om sy vader te begrawe, nadat hy sy vader begrawe het. {50:15} Toe die broers van Josef sien dat hulle vader dood was, het hulle gesê: Sê nou Josef gaan ons as vyande behandel en hy gaan ons werklik vergelde al die kwaad wat ons hom aangedoen het! {50:16} Daarom het hulle hierdie boodskap na Josef gestuur: U vader het voor sy dood bevel gegee met hierdie woorde: {50:17} So moet julle vir Josef sê: Ag, vergewe tog die oortreding van jou broers en hulle sonde, want hulle het jou kwaad aangedoen. Maar nou, vergewe tog die oortreding van ons wat die God van u vader dien. En Josef het geween toe hulle met hom spreek. {50:18} En sy broers het ook self gegaan en voor hom neergeval en gesê: Kyk, ons is u slawe. {50:19} Maar Josef het hulle geantwoord: Moenie bevrees wees nie; want is ek in die plek van God? {50:20} Want júlle het wel kwaad teen my bedink, maar God het dit ten goede gedink om te doen soos dit vandag is, om ’n groot volk in die lewe te hou. {50:21} Wees dan nou nie bevrees nie: ék sal julle en julle kinders onderhou. So het hy hulle dan getroos en na hulle hart gespreek."

Ons het die einde van die verhaal oor Josef bereik. Ek het deurgaans gesê dat Josef ‘n ewebeeld van Jesus die Messias was. In die lig daarvan, laat ons die paralelle tussen die twee vergelyk: Josef is deur sy broers verwerp, deur hulle verkoop aan nie-Jode wat oor sy lot besluit het; sy broers het hom as dood geag; hy is in die tronk opgesluit, bevry en onder die nasies, waarvan Egipte, ‘n voorbeeld is, vernaam geraak. In vergelyking: Jesus die Messias was ook verwerp deur Sy broers (die Joodse mense) ook deur hulle verkoop aan nie-Jode, wat oor Sy lot besluit het; Sy broers het Hom ook as dood geag; Hy is begrawe, toe opgewek en vernaam onder die nie-Jode geword.

Die ooreenkomste tussen Josef en Jesus die Messias eindig nie daar nie. Wat ek aangeraak het, is slegs die punt van die ysberg. Dit beteken dat die ooreenkomste geensins toevallig kan wees nie. God het vir ons die Evangelie opgeteken deur die verhaal van Josef honderde jare voordat dit werklik plaasgevind het. Die “Ou Verbond” is dus nie slegs vir die Jode nie, dit is vir almal.

Dit is egter nie die onderwerp van my lesing nie. Ek het die bovermelde gedeelte so tipies van die hedendaagse gelowiges gevind. Ek sal verduidelik. Julle sal onthou dat in verlede week se Parasha, Vayigash, Juda en sy broers hulle harte voor Josef uitgestort het en hulle sonde aan hom bely. Op daardie stadium het Josef homself nog nie aan sy broers openbaar nie. Gevolglik het hy, nadat hy sy identiteit onthul het, sy broers verseker dat hy hulle sonde vergewe en hulle vrygespreek van wat hulle hom aangedoen het.

Genesis {45:4} "Verder sê Josef vir sy broers: Kom tog nader na my. En toe hulle nader kom, sê hy: Ek is julle broer Josef vir wie julle na Egipte verkoop het. {45:5} Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het God my voor julle uit gestuur. {45:6} Want daar was nou twee jaar hongersnood in die land, en daar is nog vyf jaar waarin nie geploeg of geoes sal word nie. {45:7} Maar God het my voor julle uit gestuur om vir julle ’n oorblyfsel op die aarde te verseker en om julle in die lewe te hou tot ’n groot verlossing."

Josef se broers is vergewe en alles wat in die verlede gebeur het was vergete. Josef het aansienlike opgang in sy lewe gemaak, maar duidelik uit ons vorige gedeelte, was dit nie die geval met sy broers nie. Ofskoon Josef hulle duidelik vergewe het, het hulle hulself nie vergewe nie en gevolglik steeds skuldig gevoel.

Indien ons met die vergelyking van Josef as ‘n ewebeeld van Jesus die Messias voortgaan, is hierdie scenario nie verskriklik soortgelyk aan die lewens van baie gelowiges vandag nie? Alles wat met Josef gebeur het, was soos hyself erken het, deur God beskik tot voordeel van sy broers, toekomstige geslagte van Israel sowel as vele ander nasies. Die broers se bekentenis aan Josef het hulle toegelaat om die voordele onder sy beskerming te geniet, omdat hy in die magtige posisie van onderkoning van Egipte was. Dit het Josef bevestig, was alles deur God beskik vir daardie uitsluitlike doel. Net so was alles wat met Jesus die Messias gebeur het, die beskikking van die Vader vir die uitdruklike doel om tot kinders van Israel se voordeel te wees en sodoende ook vir die hele wêreld. Wanneer ons ons sonde bely voor Jesus - die sonde wat ons teen Hom gepleeg het deur die oortreding van Sy gebooie, soos in die Tora vervat, vergewe Hy ons. Trouens ons word verseker:

Miga {7:19} "Hy sal Hom weer oor ons ontferm, ons ongeregtighede vertree; ja, U sal al hulle sondes in die dieptes van die see werp."

Vergewe ons onsself wat Josef se broers nie gedoen het nie? Baie van ons laat dit na! Ten spyte van die feit dat ons vergifnis ontvang het, verkeer ons steeds onder die skuldgevoel van die verlede: ou bagasie wat ons neerdruk en ons vreugde demp. Laat hierdie week se Parasha en in besonder die Skrifgedeeltes waaruit ek aangehaal het, jou bemoedig sodat jy nie soos Josef se broers word nie. Aanvaar die vergifnis wat Jesus die Messias aan jou geskenk het en gaan aan met jou lewe - Josef het!

Ons het nou die boek Genesis afgehandel. By die afhandeling van die lees van elke boek van die Tora is dit gebruiklik om te sê:

Chazak, Chazak V’nitzChavek  (Wees sterk, wees sterk en laat ons versterk word)!  

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Israel

VaYechi
(En Hy Het Gewoon)

Genesis 47:28 – 50:26

1 Konings 2:1 – 12:1

1 Petrus 1:1 – 9


Genesis {47:27- 30} “So het Israel dan in Egipteland gewoon, in die land Gosen; en hulle het vaste besittings daarin verwerf en vrugbaar geword en sterk vermeerder. {47:28} En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gelewe, sodat die dae van Jakob, die jare van sy lewe, honderd-sewen-en-veertig jaar was. {47:29} En toe die dae van Israel nader kom dat hy moes sterwe, het hy sy seun Josef laat roep en vir hom gesê: As ek nou guns in jou oë gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my liefde en trou — begrawe my tog nie in Egipte nie. {47:30} Wanneer ek met my vaders ontslaap het, bring my dan weg uit Egipte en begrawe my in hulle graf. En hy antwoord: Ek sal handel ooreenkomstig u woord.”


Ek het op iets baie interessants afgekom toe ek hierdie verse gelees het. In die verlede het ek verwys na God se gebruik van die name Israel en Jakob, wat een en dieselfde persoon is. Soms het die Here Isak se seun Jakob genoem en ander kere sou Hy hom Israel noem. Soos ons weet, het God Jakob se naam verander na Israel (verwys Genesis {32:28}). Jakob (Ya’acov in Hebreeus) beteken “onderkruiper”, terwyl Israel (Yisrael in Hebreeus) “Prins van God” beteken. Die omruiling van die twee name in die Skrif, was nie blote toeval nie. Niks in die Bybel gebeur toevallig nie! Die feit is dat God doelbewus wissel tussen die twee name om te onderskei tussen die twee geaardhede van dieselfde persoon. Sy naam, Jakob, verwys na sy vleeslike fisiese aard, sy ou self. Hierdie aard het dikwels na vore getree, in Jakob se onderhandelings met ander. Terwyl sy naam Israel verwys na sy geestelike aard, sy nuwe self ná sy persoonlike worsteling met God. Genesis {32:28}. Kom ons kyk hoedat die Here die ommeswaai tussen die twee name doen en wat Hy ons probeer vertel deur die wisseling tussen die name Jakob en Israel. 


Genesis {47:27} “So het Israel dan in Egipteland gewoon, in die land Gosen; en hulle het vaste besittings daarin verwerf en vrugbaar geword en sterk vermeerder.”


Hier word ons vertel dat gedurende Israel se leeftyd - tydens die gesin se verblyf in Egipte, was hulle in Gosen afgesonder en gëisoleerd van die goddelose materialisme van Egipte en kon hulle spiritueel groei en ‘n verhouding met hul God ontwikkel.


Genesis {47:28} “En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gelewe, sodat die dae van Jakob, die jare van sy lewe, honderd-sewen-en-veertig jaar was”


Ons word hier twee dinge vertel: eerstens, deur die gebruik van die naam Jakob, selfs gëisoleerd in Gosen, was hy nietemin beinvloed deur die materialisme van Egipte. Tweedens, deur hom Jakob te noem, het God verwys na die man se fisiese dood, die jare waarop sy fisiese liggaam die aarde bewandel het. Wanneer die Torah verwys na Jakob se sewentien jare in Egipte, is dit gebaseer op die vleeslike tyd wat hy in die land deurgebring het.


Genesis {47:29} “En toe die dae van Israel nader kom dat hy moes sterwe, het hy sy seun Josef laat roep en vir hom gesê: As ek nou guns in jou oë gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my liefde en trou — begrawe my tog nie in Egipte nie. {47:30} Wanneer ek met my vaders ontslaap het, bring my dan weg uit Egipte en begrawe my in hulle graf. En hy antwoord: Ek sal handel ooreenkomstig u woord.”


Hierdie gedeelte verskaf ‘n rykdom van inligting: Eerstens vertel God ons dat met die dood van Israel, die man, die spirituele dood van Israel, die volk, sal plaasvind. Dit word voorgestel deur God se gebruik van die naam Israel wanneer Hy verwys na Jesus se dood.


‘n Ander interessante waarneming is: Waarom het Israel slegs sy seun, Josef, geroep toe hy besef het sy tyd om te sterwe het aangebreek? Sy ander elf seuns was ook by hom, en op daardie tydstip was Josef nie die familiehoof van Juda nie! Ek dink die antwoord lê in die feit dat Josef dwarsdeur hierdie verhaal ‘n sinnebeeld van Jesus is. In essensie kyk ons in die toekoms in. Israel het waarskynlik geweet dat sy dood die spirituele dood van die volk Israel sou beteken en hy vra sy seun, Josef, om te belowe om uiteindelik die spirituele verhouding tussen die volk en die Here te herstel en hulle in die Beloofde Land te hervestig.


Soos ons weet, na die dood van Israel en ook sy seun, Josef, dat die volk Israel vir meer as tweehonderd jaar in slawerny gedwing sou word in Egipte. Gedurende daardie tyd het hulle alle begrip van hul verhouding met die God van hemel en aarde verloor en die gebruike en praktyke van die Egiptenaars aanvaar. Dit is te betreur dat dit die geval tot vandag toe is. Die grootste gedeelte van die nasie Israel (Joodse volk) woon steeds in ballingskap en in spirituele duisternis. Binnekort sal Jesus kom en hul verhouding met hulle God herstel en hulle laat terugkeer na die Beloofde land. 


PRYS DIE HERE!

 

Kom gou Jesus!


PDF weergawe



Messias Seun van Josef / Mashiach ben Yosef

VaYechi
(En Hy Het Gelewe)


Genesis / Bereshit {47:27} “So het Israel dan in Egipteland gewoon, in die land Gosen; en hulle het vaste besittings daarin verwerf en vrugbaar geword en sterk vermeerder.{47:28} En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gelewe, sodat die dae van Jakob, die jare van sy lewe, honderd sewe en veertig jaar was. {47:29}  En toe die dae van Israel nader kom dat hy moes sterwe, het hy sy seun Josef laat roep en vir hom gesê: As ek nou guns in jou oë gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my liefde en trou—begrawe my tog nie in Egipte nie. {47:30} Wanneer ek met my vaders ontslaap het, bring my dan weg uit Egipte en begrawe my in hulle graf. En hy antwoord: Ek sal handel ooreenkomstig u woord.”

Met die lees van hierdie verse, het ek iets besonder interessant teëgekom. In die verlede het ek verwys na God se gebruik van die name Israel en Jakob in die beskrywing van een en dieselfde persoon. Soms sou God Isak se seun Jakob noem en andersins Israel. Soos ons bewus is, was dit God wat Sy naam van Jakob na Israel (Genesis 32:28) verander het. Die naam “Jakob” beteken “Uitoorlêer” en Israel, “Prins van God”. Die wisselwerking tussen die name was nie toevallig nie – niks in die Bybel geskied lukraak nie! Die feit is dat God doelbewus die name afgewissel het om tussen die twee geaardhede van dieselfde man te onderskei.

Sy naam Jakob verwys na sy wêreldse natuur, sy ou self, wat dikwels geblyk het in sy omgang met ander mense in die Bybel. Sy naam Israel daarenteen verwys na sy spirituele natuur, oftewel sy nuwe self. Dit is dus op hierdie wyse – so glo ek – dat God die twee name in die bovermelde Skrifgedeeltes gebruik. Kom ons kyk hoedat God dit doen en wat Hy vir ons verduidelik ten opsigte van die afwisseling van die name Jakob en Israel.

Genesis / Bereshit {47:27} “So het Israel dan in Egipteland gewoon, in die land Gosen; en hulle het vaste besittings daarin verwerf en vrugbaar geword en sterk vermeerder.”

Hier, glo ek, word ons vertel dat gedurende Jakob se leeftyd, in die tyd wat hy en sy familie in Egipte gewoon het, hulle tog ‘n verhouding met God gehad het. Dat hulle verblyf in Egipte, in die land Gosen was, dui daarop dat hulle afgesonder was, verban in ‘n goddelose materialistiese land. “Wat, ons dus hier sien, is dat die familie steeds in ‘n geestelike, verwante verhouding met God geplaas was, hoewel verban in die materiële fisiese wêreld wat deur Egipte verteenwoordig word.

Genesis / Bereshit {47:28} “En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gelewe, sodat die dae van Jakob, die jare van sy lewe, honderd sewe en veertig jaar was.”

Ek meen dat twee sake hier aan ons meegedeel word. Eerstens, deur die gebruik van die naam Jakob in hierdie vers, dat die man inderdaad deur die materialisme van Egipte beïnvloed is. Tweedens, deel God ons mee van die fisiese dood van die man en die aantal jare wat sy fisiese liggaam hierdie aarde bewandel het. Die wysgere is van mening dat wanneer die Tora na Jakob se sewentienjarige verblyf in Egipte verwys, dit gegrond was op sy aardse genot en om te breek met die spirituele onrus wat hy tot op daardie tydstip ondervind het.

Genesis / Bereshit {47:29} “En toe die dae van Israel naderkom dat hy moes sterwe, het hy sy seun Josef laat roep en vir hom gesê: As ek nou guns in jou oë gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my liefde en trou—begrawe my tog nie in Egipte nie.”

Ek dink dat hierdie gedeelte ons van ‘n magdom inligting voorsien. God wys vir ons daarop dat met die dood van Jakob, ‘n spirituele dood vir die volk sou aanbreek. Dít word bevestig deur die verandering van sy naam na Israel, wanneer na Jakob se dood verwys word.

‘n Verdere interessante waarneming is, naamlik, waarom het Jakob nou juis sy seun Josef laat kom, toe hy besef het dat die tyd van sy dood naby was? Was sy ander elf seuns dan nie by hom nie? Kon hy nie een van hulle geroep het nie? Daarbenewens, was Juda op daardie tydstip eintlik die familiehoof en nie Josef nie.

Ek meen die antwoord lê eintlik opgesluit in die feit dat Josef dwarsdeur hierdie verhaal, ‘n voorstelling van Jesus is. In essensie, kyk ons in die toekoms in. Jakob versoek Jesus om te belowe dat Hy die spirituele verhouding tussen die volk en God sal herstel en hulle in die Beloofde Land vestig.

Ons weet dat, na Jakob se dood, die volk vir meer as tweehonderd jaar in slawerny in Egipte verkeer het. Gedurende daardie tyd, het hulle alle begrip van hulle verhouding met die God van hemel en aarde verloor en gevolglik die gewoontes en praktyke van die Egiptenare aangeneem. Ongelukkig, leef die grootste gedeelte van die volk Israel tot vandag toe, steeds in ballingskap en spirituele duisternis. Binnekort sal Jesus kom, hulle verhouding met hul God herstel en hulle laat terugkeer na die Land van die Belofte.

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2012-01-01

Aanvaar Vergifnis

VaYechi
(En Hy Het Geleef)


Genesis / Bereshit {50:15} “Toe die broers van Josef sien dat hulle vader dood was, het hulle gesê: Sê nou Josef gaan ons as vyande behandel en hy gaan ons werklik vergelde al die kwaad wat ons hom aangedoen het! {50:16} Daarom het hulle hierdie boodskap na Josef gestuur: U vader het voor sy dood bevel gegee met hierdie woorde: {50:17} So moet julle vir Josef sê: Ag, vergewe tog die oortreding van jou broers en hulle sonde, want hulle het jou kwaad aangedoen. Maar nou, vergewe tog die oortreding van ons wat die God van u vader dien. En Josef het geween toe hulle met hom spreek. {50:18} En sy broers het ook self gegaan en voor hom neergeval en gesê: Kyk, ons is u slawe. {50:19} Maar Josef het hulle geantwoord: Moenie bevrees wees nie; want is ek in die plek van God? {50:20} Want júlle het wel kwaad teen my bedink, maar God het dit ten goede gedink om te doen soos dit vandag is, om ‘n groot volk in die lewe te hou. {50:21} Wees dan nou nie bevrees nie: ék sal julle en julle kinders onderhou. So het hy hulle dan getroos en na hulle hart gespreek.”

Ek het hierdie gedeelte so tipies van hedendaagse gelowiges gevind! Vergun my om dit te verduidelik. Ons almal behoort te besef dat Josef 'n sinnebeeld van Jesus was. Josef is deur sy broers verwerp, in slawerny verkoop, misbruik en mishandel, in die gevangenis gewerp, daaruit verlos en vernaam geraak onder die nie-Jode, oftewel die Egiptenare. Jesus is ook deur Sy broers, Sy eie volk verwerp. Hy is vir dertig silwerstukke deur één van Sy eie mense verloën. Hy het neergedaal na die hel, is opgewek uit die dood en verhewe geraak onder die nie-Joodse nasies. Die ooreenkomste tussen Josef en Jesus is egter geensins toevallig nie – die ooreenkomste eindig ook nie daar nie; trouens, dit is slegs die begin.

Julle sal onthou – in verlede week se Parasha (Parasha VaYigash) – hoedat Juda en die ander broers hul harte voor Josef uitgestort het en hul sonde teen hom erken het. Op hierdie stadium het Josef nog nie homself as hul broer bekendgestel nie. Later onthul hy sy identiteit en vergewe sy broers hul sonde en spreek hulle vry van wat hulle hom aangedoen het.

Genesis / Bereshit {45:4} “Verder sê Josef vir sy broers: Kom tog nader na my. En toe hulle nader kom, sê hy: Ek is julle broer Josef vir wie julle na Egipte verkoop het. {45:5} Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het God my voor julle uit gestuur. {45:6} Want daar was nou twee jaar hongersnood in die land, en daar is nog vyf jaar waarin nie geploeg of geoes sal word nie. {45:7} Maar God het my voor julle uit gestuur om vir julle ‘n oorblyfsel op die aarde te verseker en om julle in die lewe te hou tot ‘n groot verlossing."

Josef se broers het vergifnis ontvang. Alles wat in die verlede gebeur het, is vergeet. Josef het in sy lewe opgang gemaak maar sy broers skynbaar nie. Selfs al het Josef hulle volkome vergewe, het hulle hulself nie vergewe nie en dus steeds met 'n skuldgevoel geleef.

Selfs indien ons voortgaan met die vergelyking tussen Josef, as 'n sinnebeeld van Jesus, is hierdie scenario nie skrikwekkend soortgelyk aan die lewens van vele gelowiges vandag nie? Alles wat met Josef gebeur het, was, soos hy self erken het, 'n bestiering van God, met die doel dat sy broers en toekomstige geslagte van die kinders van Israel, daarby sou baat. Die broers se belydenis aan Josef, sou hulle nou al die voordele laat geniet van om te leef onder beskerming van Josef, wat tot die magtige posisie van onder-koning in Egipte verhef is. Eweneens, was alles wat met Jesus gebeur het, deur die Vader beskik met die uitsluitlike doel dat die kinders van Israel en daarmee saam, die ganse wêreld, daarby sou baat. Wanneer ons ons sonde voor Jesus bely, naamlik die sonde teen Hom waardeur ons die gebooie van die Tora oortree het, vergewe Hy ons; trouens, ons word verseker:

Miga / Michah {7:19} “Hy sal Hom weer oor ons ontferm, ons ongeregtighede vertree; ja, U sal al hulle sondes in die dieptes van die see werp."

Maar, vergewe ons onsself? Baie van ons doen dit nie! Tenspyte daarvan dat ons vergifnis ontvang het, dra ons nog die skuldlas saam met ons rond. Laat hierdie week se Parasha en, in besonder die Skrifgedeeltes wat ek daaruit aangehaal het, julle in staat stel om nie soos Josef se broers te wees nie en dat julle Jesus se vergifnis sal aanvaar en met jul lewe voortgaan.

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2010-01-02