D’Var
Torah
Wanneer
Hy laat gaan – Beshallach
Eksodus / Shemot {14:9} “En die Egiptenaars het
hulle agtervolg—al Farao se perde en strydwaens, sy ruiters en sy leërmag—en
hulle ingehaal terwyl hulle in die laer gestaan het by die see by Pi-Hágirot,
voor Baäl-Sefon. {14:10} Toe Farao naby
kom, slaan die kinders van Israel hulle oë op, en kyk, daar trek die
Egiptenaars agter hulle aan; en hulle het baie bang geword. Daarop het die
kinders van Israel tot die HERE geroep. {14:11}
En hulle het vir Moses gesê: Het u, omdat daar in Egipte glad geen
grafte is nie, ons saamgeneem om in die woestyn te sterwe? Wat het u ons nou
aangedoen, dat u ons uit Egipteland uitgelei het? {14:12} Is dít nie die woord wat ons aan u in Egipte
gesê het nie: Laat ons met rus, dat ons die Egiptenaars kan dien? Want dit is
beter vir ons om die Egiptenaars te dien as om in die woestyn te sterwe.
Dit is
verbasend dat niks oor die afgelope 5000 jaar verander het nie! Mense verkies
steeds om slawe te wees (hoe dit ookal sy, van sonde) eerder as om vry te wees
in Jesus die Messias. Die kinders van Israel het verkies om slawe in Egipte te
wees, eerder as om vry in Eretz (die land van Israel) te wees. Waarom? Want
vryheid sou beteken dat hulle verantwoordelikheid vir hulself sou moes aanvaar.
Hulle sou vir hulself moes dink, redeneer, op hul eie besluite neem en vir
daardie besluite persoonlike aanspreeklikheid aanvaar.
Ek het
onlangs na ‘n dokumentêre program oor soldate gekyk, wat na jare diens in die
weermag, met hul ontslag, nie kon aanpas by die burgerlike samelewing nie. Die
rede? Vir jare was hulle onderworpe aan streng reëls en regulasies. Hulle het
ontwaak wanneer hulle aangesê is om dit te doen, geëet wanneer hulle moes eet,
gegaan waarheen en waar hulle aangesê is om te gaan en gedoen wat hulle beveel
is om te doen. Terug in die burgerlike samelewing was daar niemand om vir hulle
te sê wat om te doen nie, met die gevolg dat hulle verlore gevoel het. Die jare
wat hulle in die weermag deurgebring het, het gelei tot ‘n verlies van vermoë
om hulle eie besluite te neem. Hulle het gevolglik verward geraak, aan hulle
self getwyfel en in ernstige depressie verval. Dit was alles te wyte aan die
feit dat hulle nooit hul eie besluite geneem, hul eie lewens gely het nie:
alles is vir hulle bepaal, van die oomblik dat hulle ontwaak het totdat hulle
gaan slaap het. Sommige soldate, wat in hierdie dokumentêr vertoon is, het
vanweë hierdie drastiese verandering in hulle lewens, senuwee-ineenstortings en
ander sielkundige – en sosiale probleme ondervind: probleme wat hulle ook
gediskwalifiseer het om weer aan te sluit. Gevolglik kon hulle nie eers weer
terugkeer na die lewenswyse waarin hulle gemaklik was nie.
Prediker / Kohelet {1:9} “Wat gewees het, dit
sal daar weer wees; en wat gebeur het, dit sal weer gebeur, en daar is glad
niks nuuts onder die son nie.”.
Ongelukkig
is dit wat vir die kinders van Israel in die wildernis waar was en waar is vir
die oud-soldate, wat in die burgerlike samelewing ontplooi is insgelyks ook
waar vir ongeredde mense aan wie die evangelie van waarheid aangebied word; die
Goeie Nuus wat hulle sou vrymaak.
Soos
voorheen gesê: Egipte is ‘n Bybelse sinnebeeld van ons huidige sondige lewe en
– wêreld, waarin ons woon. Moses is die Bybelse sinnebeeld van Jesus die
Messias, wat deur God gestuur is om Sy mense te red, hulle uit die slawerny van
sonde en sondige wêreld te lei na God se wonderlike lig. Die tog deur die
Rooisee is die Bybelse sinnebeeld van verlossing. Dit was op daardie punt waar
die kinders van Israel hulle vertroue van die Farao (die Bybelse sinnebeeld van
die satan) na Moses (die Bybelse sinnebeeld van Jesus) verplaas het, met ander
woorde, hulle het van sonde na redding oorgegaan.
Vóór
hulle tog deur die Rooisee en terwyl hulle nog in die satan se gebied was, het
die kinders van Israel dit nie nodig geag om gered te word nie. Hulle was
tevrede en het eintlik gevoel dat hulle beter af was in die slawerny.
Die
situasie wat ek sopas beskryf het, is wat baie van ons met ongeredde geliefdes
ervaar. Ek kan begryp hoe frustrerend dit vir Moses moes gewees het toe die
vryheid wat God vir die kinders van Israel aangebied het, verwerp is ten gunste
daarvan om na Egipte terug te keer. Dit is omdat ek dieselfde scenario
ondervind – ofskoon onder verskillende omstandighede – met my familielede. Ek
het hulle die lig aangebied wat ontstaan deur die kennis van Jesus maar hulle
verkies die duisternis van die satan. Hulle is so deur hom verblind dat hulle
eerder in sy sondeslawerny sal verkeer as om deur God bevry te word van die
gevolge van hulle sonde.
Ek sluit
aan by jou in gebed en betuig meegevoel met elkeen wat ervaar: “Ek wil
terugkeer na Egipte” en die “Ek verkies om in slawerny te verkeer” – sindroom,
wat jou dierbares betref. Bid asseblief saam met my vir my dierbares.
Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking