Parasha BeShalach (Wanneer Om Te Laat Gaan) - Bewapening

Eksodus 13:17 – 17:16

Rigters 4:4 – 5:31

Johannes 6:22 – 40

Eksodus {13:17} “TOE Farao die volk laat trek het, het God hulle nie op die pad na die land van die Filistyne gelei nie, alhoewel dit nader was; want God het gesê: Die volk kan dalk berou kry as hulle oorlog sien, en teruggaan na Egipte. {13:18} Daarom het God die volk laat wegdraai in die rigting na die woestyn, na die Skelfsee toe. En die kinders van Israel het goed gewapend uit Egipteland opgetrek.”

Dit is interessant dat hierdie verse meld dat die kinders van Israel Egipte gewapen verlaat het, maar dat die Here hulle nie naby die Filistyne verby gelei het nie, sodat hulle nie ‘n oorlog sou beleef en daarna na Egipte sou wou terugkeer nie. Ek het altyd geglo dat indien jy jouself bewapen, jy voorbereid moes wees om jou wapen te gebruik, of dit nie saam met jou dra nie. Die kinders van Israel was egter gewapen, maar nie daarop voorberei om te veg nie!

Daar was al heelwat weerspreking en bespreking oor die feit of gelowiges in Jesus die Messias wapens behoort te besit al dan nie. Voordat ek as gelowige die Here aangeneem het, het ek ‘n wapen besit, wat wel wettig was in die staat waar ek gewoon het; trouens, ek het meer as een besit. Ek het persoonlik ‘n wapen gedra en een in my motor gehou. Toe ek egter gered is, het ek al my wapens gebêre en my veiligheid en sekuriteit aan die Here toevertrou.

Ek moet tog byvoeg dat tot vandag toe, was die Here in daardie opsig getrou. Beteken dit dus dat alle gelowiges in Jesus die Messias, waar dit wettig is, nie ‘n wapen vir beskeming behoort te besit nie? Ek gee toe dat ek nie heeltemal seker is nie; ons het verskeie boodskappe daaroor in die Bybel.

Ons weet dat God moord afkeur; volgens die Skrif behoort ons nie te moor nie, maar dit sê nie dat ons nie mag doodmaak nie. Na alles keur die Here nie oorlog goed nie, wat vanselfsprekend wapens insluit en doodmaak.

Lukas {22:35} “EN Hy sê vir hulle: Toe Ek julle uitgestuur het sonder beurs en reissak en skoene, het julle iets kortgekom? En hulle antwoord: Niks nie. {22:36} Toe sê Hy vir hulle: Maar nou, wie 'n beurs het, laat hom dit neem en so ook die reissak; en wie dit nie het nie, moet sy kleed verkoop en 'n swaard koop.”

Oënskynlik het Jesus niks verkeerd gesien in die dra van ‘n wapen nie, selfs in vredestyd nie. Petrus het op die Olyfberg ‘n wapen gedra, wat beteken het dat hy een besit het. Dan het ons egter hierdie Skrifgedeelte:

Matthéüs {26:52} “Toe sê Jesus vir hom: Sit jou swaard in sy plek terug; want almal wat die swaard neem, sal deur die swaard vergaan.”

Dit is juis ‘n Skrifgedeelte wat dikwels deur hulle wat wapens besit of dra, teenstaan. Vertel Jesus dus vir ons dat ons nie wapens behoort te dra nie? Die feit is dat Jesus nie hier vir Petrus aangespreek het nie. Hy het verwys na diegene wat teen Hom opgeruk het om Hom met geweld gevange te neem met hulle eie wapens. In hierdie Skrifgedeelte het Jesus voorspel oor hoe hierdie mense, wat Hom met swaarde sal gevangeneem, self sou sterf. Hulle het gekom om Hom met wapens te oorrompel, nou sê Hy egter dat hulle self met wapens oorrompel sal word.

Dan is daar egter Skrifgedeeltes soos dié:

Psalms {37:39} “Tau. Maar die hulp van die regverdiges is van die Here, hulle toevlug in tyd van benoudheid. {37:40} En die Here help hulle en red hulle; Hy red hulle van die goddelose mense en verlos hulle, want hulle skuil by Hom.”

Sekerlik stel hierdie Skrifgedeelte en soveel meer so, dat dit nie vir gelowiges nodig is om hulself met wapens te verdedig nie. Aan die anderkant het Dawid, terwyl hy deur koning Saul agtervolg is, hierdie Psalm geskryf en het hy boonop altyd gereis met ‘n klein goedgewapende leërmag.

Wat is dus my gevolgtrekking en antwoord op die vraag of gelowiges in Jesus die Messias gewapen behoort te wees? Dit wil voorkom dat daar geen skriftelike grondige bewys is wat die dra van wapens verbied nie, op voorwaarde dat dit wettig is om dit te doen. Ons moet egter onthou dat indien ons ‘n wapen dra, moet ons voorbereid, gewillig en opgelei wees om dit te gebruik, anders mag ons opeindig soos Petrus, wat ‘n visserman was en probeer het om Jesus met ‘n swaard te verdedig en indien dit nie vir Jesus se tussenkoms was nie, kon hy deur die swaard gesterf het.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Bewapening

BeShalach

(Wanneer Om Te Laat Gaan)

Eksodus 13:17 – 17:16

Rigters 4:4 – 5:31

Johannes 6:22 – 40

Eksodus {13:17} “TOE Farao die volk laat trek het, het God hulle nie op die pad na die land van die Filistyne gelei nie, alhoewel dit nader was; want God het gesê: Die volk kan dalk berou kry as hulle oorlog sien, en teruggaan na Egipte. {13:18} Daarom het God die volk laat wegdraai in die rigting na die woestyn, na die Skelfsee toe. En die kinders van Israel het goed gewapend uit Egipteland opgetrek.”

Dit is interessant dat hierdie verse meld dat die kinders van Israel Egipte gewapen verlaat het, maar dat die Here hulle nie naby die Filistyne verby gelei het nie, sodat hulle nie ‘n oorlog sou beleef en daarna na Egipte sou wou terugkeer nie. Ek het altyd geglo dat indien jy jouself bewapen, jy voorbereid moes wees om jou wapen te gebruik, of dit nie saam met jou dra nie. Die kinders van Israel was egter gewapen, maar nie daarop voorberei om te veg nie!

Daar was al heelwat weerspreking en bespreking oor die feit of gelowiges in Jesus die Messias wapens behoort te besit al dan nie. Voordat ek as gelowige die Here aangeneem het, het ek ‘n wapen besit, wat wel wettig was in die staat waar ek gewoon het; trouens, ek het meer as een besit. Ek het persoonlik ‘n wapen gedra en een in my motor gehou. Toe ek egter gered is, het ek al my wapens gebêre en my veiligheid en sekuriteit aan die Here toevertrou.

Ek moet tog byvoeg dat tot vandag toe, was die Here in daardie opsig getrou. Beteken dit dus dat alle gelowiges in Jesus die Messias, waar dit wettig is, nie ‘n wapen vir beskeming behoort te besit nie? Ek gee toe dat ek nie heeltemal seker is nie; ons het verskeie boodskappe daaroor in die Bybel.

Ons weet dat God moord afkeur; volgens die Skrif behoort ons nie te moor nie, maar dit sê nie dat ons nie mag doodmaak nie. Na alles keur die Here nie oorlog goed nie, wat vanselfsprekend wapens insluit en doodmaak.

Lukas {22:35} “EN Hy sê vir hulle: Toe Ek julle uitgestuur het sonder beurs en reissak en skoene, het julle iets kortgekom? En hulle antwoord: Niks nie. {22:36} Toe sê Hy vir hulle: Maar nou, wie 'n beurs het, laat hom dit neem en so ook die reissak; en wie dit nie het nie, moet sy kleed verkoop en 'n swaard koop.”

Oënskynlik het Jesus niks verkeerd gesien in die dra van ‘n wapen nie, selfs in vredestyd nie. Petrus het op die Olyfberg ‘n wapen gedra, wat beteken het dat hy een besit het. Dan het ons egter hierdie Skrifgedeelte:

Matthéüs {26:52} “Toe sê Jesus vir hom: Sit jou swaard in sy plek terug; want almal wat die swaard neem, sal deur die swaard vergaan.”

Dit is juis ‘n Skrifgedeelte wat dikwels deur hulle wat wapens besit of dra, teenstaan. Vertel Jesus dus vir ons dat ons nie wapens behoort te dra nie? Die feit is dat Jesus nie hier vir Petrus aangespreek het nie. Hy het verwys na diegene wat teen Hom opgeruk het om Hom met geweld gevange te neem met hulle eie wapens. In hierdie Skrifgedeelte het Jesus voorspel oor hoe hierdie mense, wat Hom met swaarde sal gevangeneem, self sou sterf. Hulle het gekom om Hom met wapens te oorrompel, nou sê Hy egter dat hulle self met wapens oorrompel sal word.

Dan is daar egter Skrifgedeeltes soos dié:

Psalms {37:39} “Tau. Maar die hulp van die regverdiges is van die Here, hulle toevlug in tyd van benoudheid. {37:40} En die Here help hulle en red hulle; Hy red hulle van die goddelose mense en verlos hulle, want hulle skuil by Hom.”

Sekerlik stel hierdie Skrifgedeelte en soveel meer so, dat dit nie vir gelowiges nodig is om hulself met wapens te verdedig nie. Aan die anderkant het Dawid, terwyl hy deur koning Saul agtervolg is, hierdie Psalm geskryf en het hy boonop altyd gereis met ‘n klein goedgewapende leërmag.

Wat is dus my gevolgtrekking en antwoord op die vraag of gelowiges in Jesus die Messias gewapen behoort te wees? Dit wil voorkom dat daar geen skriftelike grondige bewys is wat die dra van wapens verbied nie, op voorwaarde dat dit wettig is om dit te doen. Ons moet egter onthou dat indien ons ‘n wapen dra, moet ons voorbereid, gewillig en opgelei wees om dit te gebruik, anders mag ons opeindig soos Petrus, wat ‘n visserman was en probeer het om Jesus met ‘n swaard te verdedig en indien dit nie vir Jesus se tussenkoms was nie, kon hy deur die swaard gesterf het.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Bewapening

BeShalach

(Wanneer Om Te Laat Gaan)

Eksodus 13:17 – 17:16

Rigters 4:4 – 5:31

Johannes 6:22 – 40

Eksodus {13:17} “TOE Farao die volk laat trek het, het God hulle nie op die pad na die land van die Filistyne gelei nie, alhoewel dit nader was; want God het gesê: Die volk kan dalk berou kry as hulle oorlog sien, en teruggaan na Egipte. {13:18} Daarom het God die volk laat wegdraai in die rigting na die woestyn, na die Skelfsee toe. En die kinders van Israel het goed gewapend uit Egipteland opgetrek.”

Dit is interessant dat hierdie verse meld dat die kinders van Israel Egipte gewapen verlaat het, maar dat die Here hulle nie naby die Filistyne verby gelei het nie, sodat hulle nie ‘n oorlog sou beleef en daarna na Egipte sou wou terugkeer nie. Ek het altyd geglo dat indien jy jouself bewapen, jy voorbereid moes wees om jou wapen te gebruik, of dit nie saam met jou dra nie. Die kinders van Israel was egter gewapen, maar nie daarop voorberei om te veg nie!

Daar was al heelwat weerspreking en bespreking oor die feit of gelowiges in Jesus die Messias wapens behoort te besit al dan nie. Voordat ek as gelowige die Here aangeneem het, het ek ‘n wapen besit, wat wel wettig was in die staat waar ek gewoon het; trouens, ek het meer as een besit. Ek het persoonlik ‘n wapen gedra en een in my motor gehou. Toe ek egter gered is, het ek al my wapens gebêre en my veiligheid en sekuriteit aan die Here toevertrou.

Ek moet tog byvoeg dat tot vandag toe, was die Here in daardie opsig getrou. Beteken dit dus dat alle gelowiges in Jesus die Messias, waar dit wettig is, nie ‘n wapen vir beskeming behoort te besit nie? Ek gee toe dat ek nie heeltemal seker is nie; ons het verskeie boodskappe daaroor in die Bybel.

Ons weet dat God moord afkeur; volgens die Skrif behoort ons nie te moor nie, maar dit sê nie dat ons nie mag doodmaak nie. Na alles keur die Here nie oorlog goed nie, wat vanselfsprekend wapens insluit en doodmaak.

Lukas {22:35} “EN Hy sê vir hulle: Toe Ek julle uitgestuur het sonder beurs en reissak en skoene, het julle iets kortgekom? En hulle antwoord: Niks nie. {22:36} Toe sê Hy vir hulle: Maar nou, wie 'n beurs het, laat hom dit neem en so ook die reissak; en wie dit nie het nie, moet sy kleed verkoop en 'n swaard koop.”

Oënskynlik het Jesus niks verkeerd gesien in die dra van ‘n wapen nie, selfs in vredestyd nie. Petrus het op die Olyfberg ‘n wapen gedra, wat beteken het dat hy een besit het. Dan het ons egter hierdie Skrifgedeelte: 

Matthéüs {26:52} “Toe sê Jesus vir hom: Sit jou swaard in sy plek terug; want almal wat die swaard neem, sal deur die swaard vergaan.”

Dit is juis ‘n Skrifgedeelte wat dikwels deur hulle wat wapens besit of dra, teenstaan. Vertel Jesus dus vir ons dat ons nie wapens behoort te dra nie? Die feit is dat Jesus nie hier vir Petrus aangespreek het nie. Hy het verwys na diegene wat teen Hom opgeruk het om Hom met geweld gevange te neem met hulle eie wapens. In hierdie Skrifgedeelte het Jesus voorspel oor hoe hierdie mense, wat Hom met swaarde sal gevangeneem, self sou sterf. Hulle het gekom om Hom met wapens te oorrompel, nou sê Hy egter dat hulle self met wapens oorrompel sal word.

Dan is daar egter Skrifgedeeltes soos dié:

Psalms {37:39} “Tau. Maar die hulp van die regverdiges is van die Here, hulle toevlug in tyd van benoudheid. {37:40} En die Here help hulle en red hulle; Hy red hulle van die goddelose mense en verlos hulle, want hulle skuil by Hom.”

Sekerlik stel hierdie Skrifgedeelte en soveel meer so, dat dit nie vir gelowiges nodig is om hulself met wapens te verdedig nie. Aan die anderkant het Dawid, terwyl hy deur koning Saul agtervolg is, hierdie Psalm geskryf en het hy boonop altyd gereis met ‘n klein goedgewapende leërmag.

Wat is dus my gevolgtrekking en antwoord op die vraag of gelowiges in Jesus die Messias gewapen behoort te wees? Dit wil voorkom dat daar geen skriftelike grondige bewys is wat die dra van wapens verbied nie, op voorwaarde dat dit wettig is om dit te doen. Ons moet egter onthou dat indien ons ‘n wapen dra, moet ons voorbereid, gewillig en opgelei wees om dit te gebruik, anders mag ons opeindig soos Petrus, wat ‘n visserman was en probeer het om Jesus met ‘n swaard te verdedig en indien dit nie vir Jesus se tussenkoms was nie, kon hy deur die swaard gesterf het.        

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Gebed: Om Ons Wil met Sy Wil te Verenig

BeShalach

(Wanneer Om Te Laat Gaan)

Eksodus / Shemot 13:17 – 17:16

Rigters / Shoftim 4:4 – 5:31

Johannes / Yochanan 6:22 – 40

Eksodus / Shemot {17:8 – 17:13} “Daarop het Amalek gekom om teen Israel by Ráfidim te veg. {17:9}  En Moses het aan Josua gesê: Kies vir ons manne en trek uit, veg teen Amalek. Môre sal ek op die top van die heuwel staan met die staf van God in my hand. {17:10}  En Josua het gedoen soos Moses aan hom gesê het, om te veg teen Amalek. Maar Moses, Aäron en Hur het op die top van die heuwel geklim. {17:11}  En telkens as Moses sy hand ophou, was Israel die sterkste; maar as hy sy hand laat sak, was Amalek die sterkste. {17:12}  Maar die hande van Moses het swaar geword; daarom het hulle ‘n klip geneem en dit onder hom neergelê, dat hy daarop kon sit. En Aäron en Hur het sy hande ondersteun, die een duskant en die ander anderkant. So het sy hande dan vas gebly tot sononder. {17:13}  En Josua het Amalek en sy volk met die skerpte van die swaard ‘n neerlaag toegebring.”

Ek het al dikwels oor die betekenis van hierdie gedeelte gewonder en myself afgevra: “Waarom was die oorlog in die guns van die kinders van Israel terwyl Moses sy hande, met die staf daarin, omhoog gehou het en om welke rede het dit in die guns van Ámalek verander toe hy sy hande laat sak het?” 

Moses het die staf met albei hande vasgehou; Aäron het sy hand aan die eenkant ondersteun en Hur aan die anderkant. Beide het Moses te hulp gekom en sy hande omhoog gehou. Solank as wat Moses se hande in hierdie posisie was, was die stryd in die kinders van Israel se guns.

Indien die staf die mag om die oorlog te wen of verloor, beslis het, sou dit nie meer sinvol gewees het vir Moses om die staf in een hand vas te hou terwyl dit na die stryende magte uitgestrek is nie? Of, as die staf ‘n simbool van God se teenwoordigheid was, bedoel om die vegtendes aan te moedig, sou dit nie sinvoller gewees het indien Josua dit in die stryd ingedra het waar dit vir die kinders van Israel sigbaar kon wees nie? In plaas daarvan, was dit hoog bokant hulle gehou, waar dit vir hulle onsigbaar was. Ons kan dus tot die gevolgtrekking kom dat die krag nie in die staf geleë was nie, maar in die omhoog hou van Moses se hande.

Psalm / Tehillim {28:2} “Hoor die stem van my smekinge as ek U aanroep om hulp, as ek my hande ophef na die binneste van u heiligdom.”

Psalm / Tehillim {63:4} “Só sal ek U prys my lewe lank, in u Naam my hande ophef.”

In hierdie Parasha verneem ons dat die kinders van Israel in hulle eerste oorlog betrokke geraak het en wel teen die Ámalekiete. My afleiding uit hierdie gedeeltes is dat Ámalek inderdaad meer as ‘n groep heidense mense was – hulle versinnebeeld die menslike, vleeslike begeertes en alles in die wêreld wat teen God is. Ámalek versinnebeeld dus die mens se sondige, vleeslike natuur.

Die oorlog tussen Ámalek en die kinders van Israel het in werklikheid nie op die slagveld plaasgevind nie, maar wel op die top van die berg met Moses. Die kinders van Israel se geledere het bestaan uit onervare en waarskynlik swaktoegeruste soldate. Die oorlog kon gevolglik nie deur hulle gevegsvermoë gewen word nie. Nee, hierdie oorlog is geveg en gewen deur deurdat Moses sy hande in gebed opgehef het. Die staf in sy hande was bloot visueel; nie vir die kinders van Israel, wat in die stryd gewikkel was nie, maar vir God, wat vantevore Moses se staf gebruik het om die Farao en sy leer te verneder en verslaan. Die geveg teen Ámalek is deur gebed beslis.

Gebed is ‘n onskatbare voorreg wat ons, as gelowiges, van God ontvang het. Dit is ‘n roepstem om ‘n wagter op die mure te wees, dag en nag sonder rus, totdat redding, hulp, genesing en oorwinning kom. Gebed is magtig, omdat God verkies om deur middel van ons gebede te werk. Dit is dus die handeling van gelowiges, in samewerking met God, om ons wil aan Sy wil te onderwerp. Gebed is egter nie ‘n poging om God te oorreed om óns wil uit te voer nie. Dit is ook nie om as’t ware ‘n wenslys aan God voor te lê nie, asof Hy ‘n tipe kersvader is, van wie ons verwag om aan ons vertoë gehoor te gee en ons “kerskouse” met óns selfsugtige begeertes te vul nie. Dit is ook nie ‘n poging om óns wil op God af te dwing, sodat ons kan ontvang wat volgens ons mening, die beste vir onsself en ander mense is nie. Gebed is om onsself aan God se beskikking te onderwerp: om te verneem wat God se wil is en dan deur gebed met Hom saam te stem / aanvaar.

Gebed verander nooit iets wat God vantevore bepaal het nie. Dit word bloot volbring, terwyl gebedloosheid niks bereik nie. Dikwels stel God uit wat Hy wil doen, slegs omdat Hy nie ons gebedsamewerking het nie. Ofskoon ons nie weet waarom nie, wéét ons egter dat God nie onafhanklik handel nie. Hy het aan ons ‘n vrye wil geskenk en sal dit nie gering ag deur Sy wil op ons af te dwing nie. Hy wag vir ons om in gebed met Hom te verenig voordat hy handel, selfs indien dit beteken dat die satan tydelik offensief in ons lewens is. Dit bewys hoeveel God óns reg om te kies respekteer en in hoe ‘n mate God ons gebede begeer.

Jy en ek sal nooit die Ámalekiete in ons lewens kan verslaan nie. Ons vleeslike begeertes kan nie deur wilskrag oorwin word nie. Die enigste manier om oor ons vlees die oorwinning te behaal, is deur gebed, net soos Moses gedoen het.

Kom gou Jesus!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2012-01-28

Lewe Met Die Swaard en Sterf Met Die Swaard

BeShalach

(Wanneer Om Te Laat Gaan)

Eksodus / Shemot 13:17 – 17:16

Rigters / Shoftim 4:4 – 5:31

Johannes / Yochanan 6:22 – 40

Lewe Met Die Swaard en Sterf Met Die Swaard

Eksodus / Shemot {3:17} “Toe Farao die volk laat trek het, het God hulle nie op die pad na die land van die Filistyne gelei nie, alhoewel dit nader was; want God het gesê: Die volk kan dalk berou kry as hulle oorlog sien, en teruggaan na Egipte. {13:18}  Daarom het God die volk laat wegdraai in die rigting na die woestyn, na die Skelfsee toe. En die kinders van Israel het goed gewapend uit Egipteland opgetrek.”

Dit was vir my interessant toe ek in hierdie verse lees dat die kinders van Isarel inderdaad gewapen was met hulle uittog uit Egipte. God sou hulle egter nie naby die Filistyne langs lei nie, ingeval hulle uit vrees vir oorlog, na Egipte sou wou terugkeer. Ek het altyd gemeen dat as jy jouself bewapen, moet jy daarop voorbereid wees om dit te gebruik. In hierdie geval was die kinders van Israel egter bewapen maar nie bereid om te veg nie!

Daar was al heelwat meningsverskil en bespreking oor die feit of gelowiges in Jesus die Messias oor vuurwapens behoort te beskik aldan nie. Vóór my bekering tot die Here, terwyl ek in Florida (‘n staat waar meeste burgers vuurwapens besit) woonagtig was, het ek ook ‘n vuurwapen besit; trouens ek het meer as een besit. Ek het ‘n vuurwapen by my gedra en een in my motor aangehou. Nadat ek gered is, het ek egter van al my vuurwapens ontslae geraak en my veiligheid en sekuriteit aan die Here toevertrou. Met vrymoedigheid kan ek verklaar dat vanaf daardie dag, die Here selfs in hierdie opsig getrou was. Beteken dit dus dat gelowiges in Jesus die Messias nie ‘n vuurwapen vir selfverdediging moet besit nie? Ek moet erken dat ek nie heeltemal seker is daaroor nie. Daar is soms sulke “gemengde” boodskappe in die Bybel.

Ons is almal bewus daarvan dat God moord hoegenaamd nie goedkeur nie, maar dit is verantwoordelik om te sê dat as jy ‘n vuurwapen besit, jy beslis daarop voorbereid moet wees om dit te gebruik. Dit bring ‘n mens voor ‘n problem te staan: indien jy per ongeluk iemand doodskiet, kan die owerhede dit as moord klassifiseer – ten spyte daarvan dat moord hoegenaamd nie jou bedoeling was nie. God keur egter oorlog goed, wat vanselfsprekend sowel wapens as dood behels. Dan is daar in die Bybel nou weer verse soos hierdie:

Lukas / Uri {22:35} “En Hy sê vir hulle: Toe Ek julle uitgestuur het sonder beurs en reissak en skoene, het julle iets kortgekom? En hulle antwoord: Niks nie. 22:36  Toe sê Hy vir hulle: Maar nou, wie ‘n beurs het, laat hom dit neem en so ook die reissak; en wie dit nie het nie, moet sy kleed verkoop en ‘n swaard koop.”

Klaarblyklik het Jesus die dra van ‘n wapen in vredestyd goedgekeur, met die bedoeling dat dit nie gebruik sou word vir ‘n regering-gesanksioneerde oorlog nie. Soos ons weet, het Petrus (Kefa) op die Olyfberg ‘n wapen gebruik, wat impliseer dat hy die wapen moes besit het. In daardie Skrifverband lees ons:

Mattheüs / Mattitayu {26:52} “Toe sê Jesus vir hom: Sit jou swaard in sy plek terug; want almal wat die swaard neem, sal deur die swaard vergaan.”

Hierdie Skrifgedeelte word dikwels aangehaal deur sommige persone wat teen die dra van (vuur)wapens gekant is, maar spreek Jesus Hom werklik daarteen? Ek dink nie so nie. Waarskynlik het Jesus verwys na diegene wat reeds onderweg was om Hom gedwonge met wapens van hul eie gevange te neem. Jesus het hier slegs geprofeteer oor die wyse waarop hierdie persone self sou omkom, welke profesie inderdaad deur die Romeine ten uitvoer gebring is. Hulle het met wapens gekom om die oorhand oor Hom te kry maar hulle sou self deur wapens omkom. Dan is daar egter Skrifgedeeltes soos hierdie een:

Psalms / Tehillim {37:39} “Tau. Maar die hulp van die regverdiges is van die HERE, hulle toevlug in tyd van benoudheid. {37:40}  En die HERE help hulle en red hulle; Hy red hulle van die goddelose mense en verlos hulle, want hulle skuil by Hom.”

Sekerlik sou hierdie Skrifgedeelte en soveel meer soortgelyke verse te kenne gee dat dit nie vir ons nodig is om onsself met wapens te verdedig nie. Ons is egter bewus daarvan dat Dawid, voor en nadat hy koning van Israel geword het, meeste van die Psalms geskryf het wat betrekking op God as ons beskerming, het, maar dat hy nietemin altyd swaar gewapen was.

Wat is dus my gevolgtrekking en antwoord op die vraag of gelowiges in Jesus die Messias gewapen moet wees aldan nie? Dit skyn asof daar geen klinkklare Skriftelike bewys is wat die dra van wapens verbied nie, maar laat ons onthou dat indien jy ‘n wapen dra, moet jy gereed en bereid wees om dit te gebruik indien nodig. Andersins mag dit met jou soos met Petrus, ‘n visserman, die geval wees, wat Jesus met ‘n swaard probeer verdedig het toe hy na alle waarskynlikheid die hoëpriester se slaaf probeer onthoof het, maar slegs daarin geslaag het om sy oor af te kap. Sou Jesus nie dáár gewees het om tot sy redding te kom nie, het Petrus gevaargeloop om self onthoof te word.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-01-15

x

Hou Op Om Met Jul Demone Gemaklik te Wees

Beshalach

(Dit het gebeur)

Exodus / Shemot 13:17-17:16

Rigters / Shoftim 4:4-5:31

Johannes / Yochanan 6:22-40

Exodus / Shemot {14:12} “Is dít nie die woord wat ons aan u in Egipte gesê het nie: Laat ons met rus, dat ons die Egiptenaars kan dien? Want dit is beter vir ons om die Egiptenaars te dien as om in die woestyn te sterwe.”

Dit is moeilik om te glo wat hierbo gesê word omdat die kinders van Israel onder sware slawerny verkeer het terwyl hulle in Egipte was. Volgens die Skrif, is hulle mishandel en moes hulle harde-arbeid verrig. Daar was selfs 'n stadium wat die farao van hulle vereis het om stene te maak met strooi wat hulle self moes gaan soek. Voorheen is hulle van strooi voorsien, maar daarna moes hulle dit self in die hande kry, sonder dat die daaglikse kwota stene, wat hulle moes maak, verminder is. Dit klink vir my na alles behalwe 'n aangename lewe, waarna hulle sou wou terugkeer! Waarom sou hulle dan teenoor Moses gekla en beweer het dat dit vir hulle beter was in hul toestand van slawerny in Egipte?

Ek het al dikwels soortgelyke situasies in ons gemeente ervaar. Nee, niemand wil na Egipte terugkeer nie omdat geeneen van ons gemeente van Egipte is nie, maar daar is mense onder ons wat ongetwyfeld in 'n vorm van slawerny - binding (“bondage”) verkeer.

Ek is verlede week deur iemand genader wat dag en nag geestelik en emosioneel geteister is. Hy het stemme gehoor, wat hom erg gekwel en verontrus het. Nadat ek 'n rukkie met hom gesels het, het dit aan die lig gekom dat hy by die okkulte betrokke was. Vóór hierdie ondervinding, het hy egter nie sulke simptome ervaar nie, maar alles het daarna verander. Aangesien ekself, vóór my verlossing, ook by die okkult betrokke was, het ek onmiddelik besef dat hierdie persoon met een of twee demone kennis gemaak het en besig was om deur hulle demonies onderdruk te word.

Ja, ons word blootgestel aan demone indien ons betrek word by aktiwiteite waarin die satan betrokke is, soos die okkult. Laasgenoemde sluit ondermeer in (maar is nie noodwendig daartoe beperk nie): Tarotkaarte, handlynkunde, waarsêery, astrologie en selfs iets so skynbaar skadeloos soos die lees van horoskopie. Al hierdie praktyke hou die moontlikheid van demonies binding / onderdrukking in vir diegene wat hulself daarmee bemoei. Ek het vir hierdie persoon gebid en hom van sy betrokkenheid by die okkult laat afsien – 'n metode van bevryding, wat ek in die verlede ook al toegepas het, selfs op myself. Nadat ek gebid het, het ek die persoon gerusgestel deur hom te verseker dat deur my gebed, die demone hom verlaat het en hy nou bevry was van hierdie binding. Al wat hy nou moes doen, was om dié feit te aanvaar. Ongelukkig – enkele minute na mý gebed – het ek gehoor hoe die persoon sy ondervinding met iemand anders deel en vra dat dié vir hom bid om bevryding.

Die doel van my verhaal en van hierdie Skrifgedeelte, wat ek uit ons Parasha van dié week aangehaal het, is dat sommige mense heel “gemaklik” met hul demone is en nie werklik van hulle ontslae wil raak nie. Die bovermelde persoon wou nie aanvaar dat hy bevry is nie, maar het verlang dat iemand anders wéér vir hom bid. Dit is ongelukkig 'n gewoonte wat sulke persone moontlik oor en oor herhaal. Miskien sal dit hul lot wees totdat die demone hulle tot kranksinnigheid dryf, wat vanselfsprekend hospitalisasie en psigiatriese behandeling vereis, òf totdat hulle hul bevryding finaal aanvaar en die demone terugstuur na waar hulle hoort.

Die kinders van Israel was tevrede met hul demone; hulle was nie bereid om 'n nuwe bestaan van vryheid in die Beloofde Land te begin nie. Hulle was gelukkig met hul omstandighede in Egipte. Vir hulle het die gedagte om bevry te word – ofskoon dit aanloklik geklink het toe Moses dit aanvanklik voorgestel het – glad nie meer so gunstig geblyk nie. Die bevryding was vir hulle te moeilik om te aanvaar. Hulle wou terugkeer na hule vorige bestaan, 'n lewe van binding en onderdrukking, omdat hulle daaraan gewoond was en gevolglik daarmee gemaklik was.

Baie mense word demonies onderdruk – ja, selfs gelowiges in Jesus die Messias! Tensy hulle daarmee staak om gemaklik te wees met hul demone, sal hulle nooit daarvan bevry word nie.

Jacobus / Ya'acov {4:7} “Onderwerp julle dan aan God; weerstaan die duiwel, en hy sal van julle wegvlug. {4:8} Nader tot God, en Hy sal tot julle nader. Reinig die hande, julle sondaars, en suiwer die harte, julle dubbelhartiges! {4:9} Weeklaag, treur en ween. Laat julle gelag in treurigheid verander word en julle blydskap in bedruktheid. {4:10} Verneder julle voor die Here, en Hy sal julle verhoog.”

Wil julle verlos word van demoniese onderdrukking? Hou dan op om met jul demone gemaklik te wees!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2010-01-30

God het hulle deeglik onder Sy beheer

Beshalach

(Dit het gebeur)

Eksodus / Shemot 13:17-17:16

Rigters / Shoftim 4:4-5:31

Openbaring / Hitgalut 19:1-20:6

Eksodus / Bereshit {14:1} “Toe het die HERE met Moses gespreek en gesê: {14:2} Sê aan die kinders van Israel dat hulle moet omdraai en laer opslaan voor Pi-Hágirot, tussen Migdol en die see. Reg teenoor Baäl-Sefon moet julle laer opslaan by die see. {14:3} Dan sal Farao van die kinders van Israel sê: Hulle is verdwaal in die land, die woestyn het hulle ingesluit. {14:4} En Ek sal Farao se hart verhard, dat hy hulle agtervolg; en Ek wil My aan Farao en sy hele leërmag verheerlik, en die Egiptenaars sal weet dat Ek die HERE is. En hulle het so gedoen.”

Dis 'n baie interessante Skrifgedeelte, veral as jy daarna kyk in die lig van ons moderne tye. Israel het reeds 'n redelike afstand van sy vorige onderdrukkers gereis en was goed onderweg na hul vryheid. In plaas daarvan om hulle toe te laat om na hul bestemming voort te gaan, het God hulle egter laat omdraai en, soos ons gelees het, het Hy dit gedoen spesifiek om die farao in versoeking te bring. God wou die farao onder die indruk bring dat die kinders van Israel in die woestyn verdwaal het sodat hy hulle kon aanval.

So dwaas soos dit wil voorkom, was dit natuurlik 'n uitstekende strategie omdat, soos ons weet, God die farao se eie hoogmoed gebruik het om hom en sy leërmag te vernietig en sodoende die kinders van Israel as Sy eie kosbare besitting te verkry. Daar word egter op iets interessants gesinspeel in hierdie gedeelte.

Ek het dit baie interessant gevind, dat, terwyl daar geen spioenasie-satelliete in die tyd van die kinders van Israel se vlug uit Egipte was nie; daar geen selfone of faksmasjiene was nie, die farao gewéét het dat die kinders van Israel omgedraai het; hoe sy hy dié kennis kon gehad het om te vermoed dat hulle in die woestyn verdwaal het? Die enigste moontlikheid hoedat die nuus die farao bereik het, was deur middel van spioene. Die farao moes óf spioene in die gedeelte van Israel gehad het toe hulle deur die woestyn getrek het óf spioene wat hulle op 'n afstand gevolg het om te sien wat hulle doen en waarheen hulle gaan. Hoe dit ookal sy, dit het gebeur, volgens die aangehaalde Skrifgedeelte, dat God die hele aangeleentheid georkestreer het. God het verseker dat die farao ingelig sou word oor die Hebreërs se omstandighede, vordering en elke beweging.

Waarom sou dié wete dat daar spioene in die kinders van Israel se laer was, vir ons van enige belang wees? Waarom sou ons selfs tweemaal daaraan dink? Dit het betekenis omdat ons verskeie male gewaarsku word in die Skrif, in sowel die Ou Testament as die Hernieude Verbond, dat daar altyd spioene onder Gods volk sal wees. Hieronder is 'n voorbeeld uit die Ou Testament: 

Prediker / Kohelet {10:20} “Vloek die koning selfs in jou gedagte nie, en vloek in jou slaapkamer die ryke nie; want die voëls van die hemel sou die geluid kon wegvoer, en die gevleueldes die woord te kenne gee.”

Hierin word gesê dat selfs die mure ore het. 'n Goeie voorbeeld van spioene wat altyd onder gelowiges is, verskyn in die Hernieude Verbond en wel in die gelykenis van die onkruid (Matthéüs 13:25-30).

Ons sien dus dat die satan altyd sy spioene sal versprei deur - en onder die kinders van God. Wat ek graag wil hê ons moet almal verstaan, is dat God hulle altyd vir Sy eie doel sal gebruik, netsoos Hy die spioene, wat aan die farao gaan verslag doen het, vir Sy eie doel gebruik het.

Versprei deur ons lewens en dwarsdeur ons gemeentes, sal daar altyd spioene wees wat elke beweging van ons aan die duiwel rapporteer, maar moenie vrees nie, want God het hulle deeglik onder Sy beheer!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2009-02-07