Parasha Terumah (Offerande) - Tabernakel

Eksodus 25:1-27:19 

Jesaja 66:1-24 

Matthéűs 5:33-37 

Hebreërs 9:1-10

Eksodus {25:1} “Die Here het vir Moses gesê: {25:2} “Sê vir die Israeliete hulle moet elkeen vir My 'n offergawe bring. Julle moet die offergawes aanvaar soos dit vir My aangebied word, {25:3} en wel die volgende: goud, silwer en brons; {25:4} verder ook nog blou, pers en bloedrooi wolstof, linne, bokhaar, {25:5} rooigekleurde ramsvelle, gebreide velle en doringhout; {25:6} olie vir die lampe, balsem vir salfolie en vir geurige wierookoffers; {25:7} oniks en ander halfedelstene waarmee die skouerkleed en borssak van die hoëpriester versier kan word. {25:8} Hulle moet vir My 'n heiligdom oprig dat Ek tussen hulle kan woon. {25:9} Die tabernakel en al sy toebehore moet gemaak word presies volgens die plan wat Ek jou gewys het.”

God het nie net vir Moses beveel om die Tabernakel te bou nie, maar ook die planne getoon! Netsoos Moses Berg Sinai met twee kliptafels verlaat het, glo ek dat hy ook die argiteksplanne vir die Tabernakel, God se Heiligdom, by hom gehad het. 

Die tabernakel het ‘n weg vir God voorsien om tussen Sy mense te woon ten spyte van hulle gevalle toestand! Deur die konstruksie van die Tabernakel, sou ‘n helige God nou woon te midde van ‘n onheilige mensdom. Die werklikheid is dat die Tabernakel ‘n herskepping van die Tuin van Eden is vir God om te bewoon. Dit was eintlik God se toevlug, ‘n plek sonder onvolmaakthede, waar niks aangaande die dood of enige onreinhede kon inkom nie. Die Tabernakel was in geheel God-gesentreerd. Die hele stelsel van offerandes, wat in die boek Levitikus {1-4} vir ons opgeteken is, was mensgesentreerd; mens wat na God kom. Die menslike benadering tot God was deur middel van offerandes, terwyl God se benadering tot die mens deur die Tabernakel was. Vanweë sonde kon die mens nie voor ‘n heilige God verskyn nie; hulle het misluk in hulle verhouding met Hom omdat God nie met sonde omgaan nie. Dus het die Tabernakel wat die offerande gefasiliteer het, vir die mens ‘n weg moontlik gemaak om God te nader en vir God om by die mens te wees.

Eksodus {25:8} “Hulle moet vir My 'n heiligdom oprig dat Ek tussen hulle kan woon.”

God benadruk hier drie sake: Sy behoefte aan ‘n Heiligdom sodat die mens ‘n visuele uitdrukking van Sy Persoonlkheid kan hê, terwyl Sy heiligheid steeds gehandhaaf word. Hierdie drie: Heiligdom, Teenwoordigheid en Heiligheid, verteenwoordig God se vermoë om onder Sy mense te woon.

Levitikus {26:11} “Ek sal by julle woon en nie 'n afsku van julle hê nie. {26:12} Ek sal by julle bly en julle God wees, en julle sal my volk wees.”

Die Heiligdom was die plek vir God om tussen Sy mense te woon, terwyl hulle in die wildernis was en dit was waar die mense kon offerandes bring vir boetedoening vir hulle sonde. Daardeur kon die kinders van Israel - God se waardevolle besitting - genootskap hê en met mekaar kon gemeenskap hê.

“Shekinah” is die woord wat die sigbare, heilige Teenwoordigheid van God weergee. Hy het daardeur verskyn tussen die gerubs bokant die Versoenings/Genadesetel in die Tabernakel. Hy het daardeur verskyn op die berg Sinai in die vorm van die rook, donderweer en weerlig asook die Wolkpilaar en Vuurpilaar wat die kinders van Israel in die wildernis beskerm het.

Die Tabernakel was ‘n konstante sigbare herinnering aan die kinders van Israel  van hulle sondigheid. Die konstruksie en teenwoordigheid onder hulle was ‘n duidelike bevestiging van die Heiligheid van God. Dit het ook die verstandhouding getoon dat hulle God op Sý wyse en nie dié van hulle nie moes nader! Die Tabernakel was ‘n uitdrukking van die genade van God - ten spyte van hulle sondigheid en vanweë Sy liefde vir hulle, het Hy in elk geval gekies om onder hulle te woon.

Hebreërs {10:19} “Broers, ons het dus nou deur die bloed van Jesus vrye toegang tot die heiligdom, {10:20} en dit op 'n weg wat nuut is en na die lewe lei. Hierdie weg het Hy vir ons gebaan deur die voorhangsel heen, dit is deur sy liggaam”

Ten slotte was die Tabernakel ‘n “tipe” van Jesus. In Jesus het die Vader neergedaal in menslike vorm om sodoende gemeenskap met ons te hê en aan ons ‘n weg voorsien om die skeidsmuur van sonde wat ons geskei het te voorsien.

Jesus is vanselfsprekend nie genoem in die Tora nie. Die Vader het Hom verberg in simbolieke, gereserveer vir hulle wat gewillig is om Hom te soek, Hom te vind, Hom te herken en en in Hom te glo. In die Tora en die simbole van Messias Jesus, word ons voorsien met die boumateriaal en kostruksiemetode wat vir ons nodig is om met Jesus in ‘n verhouding te tree, God met ons! Sy menslike liggaam was die Tabernakel wat Sy heiligheid van ‘n sondige mensdom afgesonder het. Indien iemand vir ons gesê het daar was 100,000,00 Rand se waarde in goud weggesteek êrens in ‘n kamer van ons huis en ons dit kan hou as ons dit ontdek het, sou ons nie ‘n minuut versuim om die huis af te breek terwyl ons die goud soek nie. God het die ewige lewe met Hom in die Hemel en in Sy Woord. Goud sal slegs vir jou aardse lewe hou, terwyl die ewige lewe Ewig is. Oorweeg wat is die waardevolste!   

 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

My Korban / My Offergawe

Terumah

(Offerande)

Eksodus / Shemot 25:1-27:19

Jesaja / Yeshayahou 66:1-24

Matthéűs / Mattityahu 5:33-37

Hebreërs / Ivrim 9:1-10

Eksodus / Shemot {25:1} “Toe het die HERE met Moses gespreek en gesê: {25:2}  Sê aan die kinders van Israel dat hulle aan My ‘n offergawe moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle my offergawe bring. {25:3}  En dit is die offergawe wat julle van hulle kant moet bring: goud en silwer en koper; {25:4}  en pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn linne en bokhaar; {25:5}  en rooigeverfde ramsvelle en robbevelle en akasiahout; {25:6}  olie vir die kandelaar, speserye vir die salfolie en vir die reukwerk van speserye; {25:7}  oniksstene en stene om in te lê vir die skouerkleed en die borstas. {25:8}  Ook moet hulle vir My ‘n heiligdom maak, dat Ek in hulle midde kan woon. {25:9}  Volgens alles wat Ek jou laat sien—die voorbeeld van die tabernakel en die voorbeeld van alles wat daarby behoort—so moet julle dit maak ”

Toe ek vandeesweek se Torah deurgelees het, is my aandag op veral twee sake gevestig, wat ek albei graag wil bespreek.

Gedurende my sestein jaar as leier van ‘n gemeente, het ek baie dinge in die bediening sien gebeur. Die meeste wat ek ervaar het, was aangenaam, opheffend en ‘n ware seën. Daar was egter ook tye van teleurstelling, droefheid en seerkry.

In ons Skrifverwysing hierbo, spreek God soos volg:

Eksodus / Shemot {25:2} ”Sê aan die kinders van Israel dat hulle aan My ‘n offergawe moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle my offergawe bring.“

Wat is hier so belangrik? Die feit dat die verwysing na die offergawe verander van ‘n korban (offergawe) na die verwysing as “My korban”. Ongelukkig is een van die wyses waardeur gemeentelede hulle ontevredenheid met die leierskap in hul gemeente laat bly, om hulle tiendes te weerhou. Skynbaar meen hulle dat dit húlle manier is om die leierskap te vergeld vir wat vermoedelik aan hulle gesê of gedoen is. Dit is natuurlik ‘n uiters betreurenswaardige powere en onbybelse optrede om so ontevredenheid met die leierskap te toon. Dit is juis dit wat God in ons Skrifgedeeltes aan Moses meedeel.

‘n Offergawe word ‘n offergawe aan God, sodra dit uit ons hande gaan. Ons gawe is nie vir die gemeente se leierskap nie – selfs nie eers vir die gemeente nie – maar aan God. Dit word geensins van ons verwag om dit vir die leierskap of die gemeente waaraan ons behoort, te gee nie; ons word egter verplig om dit aan God te skenk. Tiendes is ‘n offergawe aan God! Offergawes vir besondere projekte binne gemeenteverband, is egter heeltemal iets anders. Deur spesiale offergawe, skenk jy bykomend, bo-en-behalwe jou gereelde tiende aan God, vir ‘n spesifieke projek of behoefte. Indien jy so voel, kan jy sodanige offergawes weerhou, ofskoon dit ook onbybels is, veral as die spesiale offergawe vir behoeftiges bedoel is, maar hoegenaamd nie wat die gereelde tiendes betref nie. Tiendes is ‘n korban uitsluitlik vir God. Hoe Hy dit aanwend, sal in Sy algenoegsaamheid geskied. Dit is nie langer in ons nie, omdat “’n” korban nou “my” korban word.

Die tweede aangeleentheid waarop ek jou aandag wil vestig, is die besondere opdragte wat Moses van God ontvang het.

Baie gelowiges wil dinge nog op hulle eie manier doen, ten spyte van die feit dat die Bybel ons leer om aan God algeheel gehoorsaam te wees. Om dinge op ons eie manier te wil doen, bring ons nêrens nie.

So byvoorbeeld het die kleure pers, purperrooi en bloedrooi ‘n spesifieke betekenis. Kan jy jouself dus die geestelike implikasie voorstel, indien Moses sou gesê het: “As julle nie pers linne het nie, sal ons groen linne gebruik. Bring vir my die groen linne.”? Die ganse Evangelisasie boodskap, deur die klere pers, purperrooi en bloedrooi voorgestel, sou verlore gewees het! Jesus sou ook nie vir die reisigers onderweg na Emmaus, die volgende kon gesê het nie:

Lukas / Uri {24:27} “En Hy het begin van Moses en al die profete af en vir hulle uitgelê in al die Skrifte die dinge wat op Hom betrekking het.”

Bybelse opdragte is met ‘n spesifieke doel uitgereik. Ons mag moontlik nie nou al weet hoedat dit op ons lewens betrekking het nie en as ons lewens ‘n besondere doel het, kan ons dalk die orde van God se planne versteur. 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2012-02-19

Ek Bevraagteken Hulle Motiewe

Terumah

(Offerande)

Eksodus / Shemot 25:1-27:19

Jesaja / Yeshayahou 66:1-24

Matthéűs / Mattityahu 5:33-37

Hebreërs / Ivrim 9:1-10

Eksodus / Shemot {25:1} “Toe het die HERE met Moses gespreek en gesê: {25:2}  Sê aan die kinders van Israel dat hulle aan My ‘n offergawe moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle my offergawe bring. {25:3}  En dit is die offergawe wat julle van hulle kant moet bring: goud en silwer en koper; {25:4} en pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn linne en bokhaar; {25:5} en rooigeverfde ramsvelle en robbevelle en akasiahout; {25:6} olie vir die kandelaar, speserye vir die salfolie en vir die reukwerk van speserye; {25:7} oniksstene en stene om in te lê vir die skouerkleed en die borstas. {25:8}  Ook moet hulle vir My ‘n heiligdom maak, dat Ek in hulle midde kan woon. {25:9}  Volgens alles wat Ek jou laat sien—die voorbeeld van die tabernakel en die voorbeeld van alles wat daarby behoort—so moet julle dit maak.“

Soos ons deur vandeesweek se Parasha verder lees, verneem ons dat God die kinders van Israel versoek het om goud, silwer, edel- en halfedelgesteentes asook fyn linne in die konstruksie van die tabernakel (Mishkan) te gebruik. Hoeveel goud, silwer en edelgesteentes vermoed julle is gebruik in die konstruksie en wat sou dit vandag nie werd gewees het nie - een miljoen-, twee miljoen-, vyf miljoen-, vyftig miljoen-, eenhonderd miljoen dollar? Te oordeel aan die feit dat sowel die goud as silwer as suiwer geklassififiseer is - gemeet aan hedendaagse standaarde, sou dit .9999 persent suiwer gewees het - moes dit sekerlik ‘n fortuin werd gewees het. Op grond van die gehalte wat vir die goud en silwer vereis is, kan ons met sekerheid aanvaar dat die edel- en halfedelgesteentes asook die linne van die hoogste gehalte was. Ek sou dus waag om te skat dat die huidige waarde van hierdie items - die totale dollar-waarde van al dié waardevolle materiale wat gebruik is - beslis nader aan honderd miljoen dollar as die een miljoen dollar sou bedra. Dit is geweldig baie geld om aan ‘n tent te bestee!

Ons het die afgelope paar jaar heelwat duur veranderinge aan ons plek van aanbidding aangebring. Tienduisende dollar het egter daarvoor gesorg om ons heiligdom ‘n pragtige en gerieflike aanbiddingsplek vir ons gemeentelede te verseker. Binnekort sal ons bykans tienduisend dollar aan die opgradering van ons klankstelsel moet bestee. Ons het onlangs vyf-en-dertig duisend dollar aan ons begraafplaas (die enigste Messiaanse Joodse begraafplaas in Kanada) bestee - dit bo en behalwe die kombuis! Ons is natuurlik gekritiseer daaroor. Die kritici was van mening dat hierdie uitgawes eerder ten behoewe van behoeftiges en minderbevoorregtes aangewend moes word. Kritici het egter nog altyd die armes as verskoning aangevoer en ofskoon dit nie in die Skrif aangeteken is nie, is ek oortuig daarvan dat Moses dieselfde soort kritiek moes verduur het! Ek stel egter die vraag: Dink julle dat God geweet het dat daar behoeftiges onder die kinders van Israel was en daar altyd hulpbehoewendes sóú wees, toe hy Moses beveel het om ‘n multi-miljoen dollar tent te bou?

Om dieselfde rede, hoeveel armes sou gevoed kon word teen die prys van die Sistynse Kapel in Rome of die Notre Dame-katedraal in Frankryk of die ganse Vatikaan in Rome? Indien elkeen die houding van “Wat van die armes” sou ingeneem het, sou meeste van die groot kunswerke deur die eeue nooit geskep gewees het nie. Daar sou geen Sistynse Kapel gewees het vir Da Vinci om te beskilder nie; trouens, daar sou ‘n geweldige leemte in die kunswêreld bestaan het!

Mag God my daarvan bewaar om die belangrikheid van hulpverlening aan die armes gering te ag! Ons hier by Melech Yisrael ondersteun ‘n bediening aan huisloses. Ons sorg vir die kleding, voeding en bediening aan armes op die strate van Toronto. Ons beskik oor ‘n voedsel-”spens” gevul met nie-bederfbare kossoorte wat oop en beskikbaar is vir enigeen in nood. Ons het ‘n gevangenis-bediening waar ons gevangenes onderrig en bemoedig. Daarbenewens beskik ons oor ‘n besoekingsbediening wat behels dat ons die wonings van siekes besoek, maaltye veskaf, vir hulle bid en bemoedig. Ons het ook ‘n liefdadigheidsfonds waardeur ons aan ons gemeentelede in finansiële nood, geldelike bystand verleen. Ek is oortuig daarvan dat vele van hierdie bedieningstipes ook onder die kinders van Israel in die wildernis bestaan het - selfs terwyl hulle besig was om die goud-, silwer- en edelgesteente-belaaide tent te bou.

Johannes / Yochanan {12:3} “En Maria het ‘n pond egte, baie kosbare nardussalf geneem en die voete van Jesus gesalf en sy voete afgedroog met haar hare. En die huis is vervul met die reuk van die salf. {12:4}  Toe sê een van sy dissipels, Judas Iskáriot, die seun van Simon, wat Hom sou verraai: {12:5}  Waarom is hierdie salf nie vir drie honderd pennings verkoop en die geld aan die armes gegee nie? {12:6}  En dit het hy gesê, nie omdat hy oor die armes besorg was nie, maar omdat hy ‘n dief was en die beurs gehad het en die bydraes geneem het. {12:7}  Toe sê Jesus: Laat haar staan; sy het dit bewaar vir die dag van my begrafnis. {12:8}  Want die armes het julle altyd by julle, maar My het julle nie altyd nie.”

Net soos wat Jesus gedoen het, bevraagteken ek ook soms die motiewe van diegene wat ons uitgawes tot eer van God kritiseer! 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-02-05

Hy Voorsien vir Ons ‘n Weg

Terumah

(Offerhandes)

Eksodus / Shemot 25:1 – 27:19

1 Konings / Melachim Aleph 5:26 – 6:13

Matthéüs / Mattityahu 5:33 -37

Hebreërs / Ivrim 9:1 – 10

Eksodus / Shemot {25:1} ”Toe het die HERE met Moses gespreek en gesê: {25:2} Sê aan die kinders van Israel dat hulle aan My ‘n offergawe moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle my offergawe bring. {25:3} En dit is die offergawe wat julle van hulle kant moet bring: goud en silwer en koper; {25:4} en pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn linne en bokhaar; {25:5} en rooigeverfde ramsvelle en robbevelle en akasiahout; {25:6} olie vir die kandelaar, speserye vir die salfolie en vir die reukwerk van speserye; {25:7} oniksstene en stene om in te lê vir die skouerkleed en die borstas. {25:8} Ook moet hulle vir My ‘n heiligdom maak, dat Ek in hulle midde kan woon. {25:9} Volgens alles wat Ek jou laat sien—die voorbeeld van die tabernakel en die voorbeeld van alles wat daarby behoort—so moet julle dit maak.”

God het nie sommer net vir Moses opdrag gegee om die tabernakel te bou nie – Hy het vir hom die ontwerp gewys! Ek is oortuig daarvan dat toe Moses van die berg Sinai afgeklim het met die twee kliptafels, hy ook die argiteksplan van die tabernakel by hom gehad het.

Die tabernakel het gedien as simbool van God se teenwoordigheid, wat in die midde van Sy volk woon – ten spyte van hul gevalle toestand! Met die oprigting van die tabernakel, kon die heilige God nou in die midde van ‘n onheilige volk woon.

Die realiteit is dat die tabernakel eintlik ‘n herskepping van die tuin van Eden was, ‘n heilige plek vir God om te woon. Die tabernakel was, in essensie, Gos se toevlugplek / oord, ‘n plek waar daar geen onvolmaaktheid was nie, ‘n plek waar niks wat met dood of onreinheid geassosieer is, kon inkom nie. Hierdie tabernakel was geheel-en-al God-gesentreerd.

Die hele korban-stelsel (offerhande), soos in die boek Levitikus ({1-4}) uiteengesit, was mens-gesentreerd – met ander woorde die mens wat tot God nader. Ons het God deur die korban genader, terwyl God deur die tabernakel na ons gekom het. Vanweë sonde, het die mens nie daarin geslaag om na God te kom nie omdat God nie met sonde gemeenskap hou nie, met die gevolg dat God ‘n sigbare wyse vir die mens geskep het om na Hom te kom en vir Hóm om na die mens te kom.

Eksodus / Shemot {25:8} “Ook moet hulle vir My ‘n heiligdom maak, dat Ek in hulle midde kan woon.”

God lig hierbo drie aspekte uit: Sy tabernakel (Mishkam), Sy fisiese teenwoordigheid (Shekinah) en Sy heiligheid (kedushah), wat Sy begeerte om onder Sy volk te woon, verteenwoordig. Die tabernakel dui altyd op die heiligdom en is sinoniem vir die frase: “Tent van Samekoms”. Die woord Mishkan (=tabernakel) plaas die klem op die verteenwoordigende teenwoordigheid van God:

Levitikus / Vayikra {26:11} “En Ek sal my tabernakel onder julle oprig, en my siel sal van julle geen afsku hê nie. {26:12} En Ek sal in jul midde wandel en vir julle ‘n God wees, en júlle sal vir My ‘n volk wees.”

Die tabernakel was ‘n mobiele tempel, ‘n plek vir God om tussen Sy volk te wees terwyl hulle in die wildernis geswerf het. Dit het Sy heiligheid (kedushah) beskerm. ‘n Kadosh (Heilige / Afgesonderde) God kon nie, vanweë hul sonde, vrylik tussen Sy volk wandel nie. Daarom moes ‘n heiligdom voorsien word sodat Hy tussen hulle kon wees, sodat kinders van Israel versoeningsoffers vir hul sonde kon bring en sodat God en Sy kosbaarste besitting gemeenskap kon hê met mekaar. Die tabernakel was ‘n plek waar die kinders van Israel kon aanbid en met ‘n Kadosh-God kon gemeenskap hê.

Shekinah is ‘n woord wat die sigbare goddelike teenwoordigheid van God uitdruk, veral wanneer Hy gerus het tussen die gerubs bokant die Kaporet (Versoeningsetel). Shekinah verwys na die tye wanneer God Homself op sigbare wyse openbaar het, byvoorbeeld op berg Sinai toe daar rook, donderweer en weerlig was – dit was Shekinah-Heerlikheid van God. In die Kodesh HaKodashim (Heilige der Heilige), het ‘n skitterende wolk oor die Aron HaKodesh (Ark van die Verbond) verskyn en die vertrek verlig – dit was die Shekinah-Heerlikheid van God. So ook die wolk – en vuurkolom, wat oor die kinders van Israel gewaak en in die wildernis ingelei het – dit was die Shekinah-Heerlikheid van God.

Die Mishkan (tabernakel) dui op die sondigheid van die mens. Die noodsaaklike skeiding tussen ‘n heilige God en sondige mens word duidelik getoon in die konstruksie en bestaan daarvan. Die Mishkan dui ook op die Heiligheid van God, sodat ons kan besef dat ons God op Sý wyse moet nader – nie op óns manier nie!

Hebreërs / Ivrim {10:19} “Terwyl ons dan, broeders, vrymoedigheid het om in die heiligdom in te gaan deur die bloed van Jesus {10:20} op die nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees,“

Laastens weerspieël die tabernakel die genade van God. Dit toon aan ons dat, ten spyte van ons sondigheid, God verkies om ons te red en in elk geval onder ons te woon. Hy doen dit vanweë Sy liefde vir ons en Sy begeerte om in ons midde te wees. Hy reik af na die mens om met Hom te verkeer en (sodat Hy) onder ons kan woon. Hy voorsien aan ons ‘n weg om die hindernisse wat ons geskei het, te oorkom.

Jesus is nie altyd duidelik in die Tanach nie. God het Hom verberg in simbolieke, bewaar vir diegene wat gewillig is om Hom te soek, te vind, Hom te herken en in Hom te glo. As iemand dus waarlik begeer om God te vind, hoef hy slegs te kyk na die simboliek, wat vir ons gebied word in die boumateriaal en wyse van konstruksie, soos deur God gespesifiseer vir die bou van die tabernakel.

Sou iemand vir jou sê daar was $ 100 000,00 se goud êrens in jou kamer versteek en jy kan dit hou as jy dit gevind het, wed ek jou dat jy onverwyld die vertrek sou omkeer en afbreek om dit te soek, sou jy nie? God het die ewige lewe by Hom in die hemel. Hy het dit in Sy Woord verskuil. Goud sal slegs vir jóú leeftyd duur, terwyl die ewige lewe, EWIG, is. Watter een van dié twee is vir jou die waardevolste om te besit?

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2010-02-20

Gee

Terumah

(Offergawe)

Eksodus / Shemot 25:1-27:19
1 Konings / Melachim Alef 5:26-6:13
2 Korinthiërs / Korintim Bet / 17:1-11

Daar is 'n baie belangrike Bybelse beginsel wat ek graag met betrekking tot vandeesweek se oordenking, met julle wil bespreek.

Eksodus / Shemot {25:1} "Toe het die HERE met Moses gespreek en gesê: {25:2} Sê aan die kinders van Israel dat hulle aan My ‘n offergawe moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle My offergawe bring."

Vrywillige gawe was nog altyd sowel 'n Tora- as Hernieude Verbond-beginsel. In laasgenoemde verbond prys Paulus (Saulus) die gemeente in Fillipi vir hul gewilligheid om te gee.

Filippense / Pilifim {4:15} "En julle, Filippense, weet ook dat in die begin van die evangelie, toe ek van Macedónië vertrek het, geen gemeente deel gehad het in my rekening van uitgawe en inkomste nie, behalwe julle alleen. {4:16} Want ook in Thessaloníka het julle vir my behoefte meer as een maal iets gestuur. {4:17} Nie dat ek die gawe soek nie, maar ek soek die vrug wat oorvloedig word op julle rekening."

Die vrug, waarna Paulus hierbo verwys, is die blydskap en seëninge wat uit vrywillige gawe voortvloei:

Eksodus / Shemot {12:35} "En die kinders van Israel het gehandel volgens die woord van Moses: hulle het van die Egiptenaars silwergoed en goue goed en klere geëis; {12:36} en die HERE het aan die volk guns verleen in die oë van die Egiptenaars, en dié het hulle versoek ingewillig. So het hulle dan die Egiptenaars berowe."

Die kinders van Israel het vryelik ontvang, en nou word hulle deur God versoek om vryelik te gee, elkeen met 'n volkome hart. Die Skrif is vol voorbeelde wat ons verseker dat 'n vrygewige hart, 'n blymoedige hart is.

1 Kronieke / Divre HaYamim Alef {29:9} "En die volk was bly oor hulle gewilligheid, want met ‘n volkome hart het hulle vrywillig aan die HERE gegee, en ook koning Dawid was baie bly."

Wat ons hieruit aflei, is dat deur te gee, blydskap verkry word. Dit bedoel dat 'n vrygewige persoon, één wat gee, 'n vreugdevolle persoon sal wees. Daar is onteenseglik blydskap deur te gee en die Here heelhartig te dien. Om te gee, is na alles om te dien. Indien jy suinig is, dan is jy 'n vrek en daar is beslis geen blydskap daarin om gierig te wees nie. Verder, as jy die Here dien maar nie vreugde in jou diens ervaar nie, dan dien jy in die vlees en nie die Gees nie. Sommige mense gee wel in die vlees, maar verwag om dan iets van God of mense terug te ontvang. Dit is beslis nie om te gee, in die ware sin van die woord nie. Vrywillige gawe is inderdaad onselfsugtig in soverre dit deur 'n begeerte om met 'n volkome hart aan die Here te gee aangevuur word.

Matthéüs / Mattityahu{6:19} "Moenie vir julle skatte bymekaarmaak op die aarde, waar mot en roes verniel en waar diewe inbreek en steel nie; {6:20} maar maak vir julle skatte bymekaar in die hemel, waar geen mot of roes verniel nie en waar diewe nie inbreek en steel nie; {6:21} want waar julle skat is, daar sal julle hart ook wees. {6:22} Die lamp van die liggaam is die oog. As jou oog dan reg is, sal jou hele liggaam verlig wees. {6:23} Maar as jou oog verkeerd is, sal jou hele liggaam donker wees. As dan die lig in jou donkerheid is, hoe groot is die donkerheid nie! {6:24} Niemand kan twee here dien nie; want òf hy sal die een haat en die ander liefhê, òf hy sal die een aanhang en die ander verag. Julle kan nie God én Mammon dien nie! "

Hierdie gedeelte van die Skrif leer ons dat eerlikheid vereis word wanneer ons die Here dien. Ons kan nie besluitloos wees deur sowel rykdom te dien en na te jaag en terseldertyd die Here te dien en volg nie. Wat ek graag wil uitwys, is dat Jesus in hierdie Skrifgedeelte, aan ons vertel wat inhaligheid en suinigheid, oftewel die opgaar van skatte hier op aarde, sal oplewer.

Eerstens word ons gewaarsku  teen motte. Soos ons weet, vreet motte gate in materiaal, derhalwe is dit nie wenslik om motte in jou klerekas te hê nie.

Haggai / Haggai {1:6} "julle het baie gesaai, maar min ingebring; julle het geëet, maar nie tot versadiging nie; julle het gedrink, maar nie genoeg gekry nie; julle het jul geklee, maar nie warm geword nie; en wie hom vir loon verhuur, verhuur hom om dit in ‘n stukkende beurs te steek. "

Dus, wanneer ons suinig is, ongeag hoeveel geld ons het, sal dit nooit genoeg wees nie; dit sal altyd wees asof ons geld in 'n beursie vol gate hou, waaruit dit voortdurend verloor. Om vrygewige en ruimhartige persoon te wees, is gevolglik nie 'n opsie nie - dit is noodsaaklik.

Tweedens, waarteen in hierdie gedeelte in Matthéüs gewaarsku word, is roes. Roes verniel mettertyd. Roes neem iets wat goed , pragtig en bruikbaar is en maak dit sleg, lelik en nutteloos. Ons word dus geleer dat geld en rykdom, wat aan ons gegee is om ten goede te gebruik, in die hande van 'n selfsugtige, inhalige persoon, onoordeelkundig bestee sal word en mettertyd bedorwenheid en lelikheid meebring.

Derdens, word na diewe verwys. God waarsku ons dat indien ons suinig en gierig is deur geld op te gaar en dink dat ons meer sal hê, maak ons 'n fout omdat Hy diewe sal stuur om dit te steel. Hoe doen God dit? Eenvoudig, Hy laat toe dat ons gekul en besteel word, ons motorvoertuie raak buitengewoon dikwels onklaar, ons word siek en moet ons geld aan dokters en medikasie bestee, terwyl ons deur afwesigheid van die werk, inkomste verloor; met ander woorde: terwyl ons dink ons is aan die wenkant, verloor ons eintlik.

Laastens, word ons gewaarsku dat as ons oog "verkeerd" is, ons hele liggaam "donker" sal wees. Ons sien met ons oë. 'n Verkeerde oog is 'n Hebreeuse idioom vir selfsug. Wat dus hier bedoel word, is dat indien dít waarna ons kyk, uit inhaligheid, begeerte en selfsug is, dit ons hele liggaam sal aantas en sodoende ons lewens verwoes.

Wat is dan die oplossing? Sowel die Tora (as voorbeeld vir ons oordenking hierdie week) as die Hernieude Verbond het die oplossing verstrek. Ons moet slegs daarvolgens handel. 

Eksodus / Shemot {25:1}"Toe het die HERE met Moses gespreek en gesê: {25:2} Sê aan die kinders van Israel dat hulle aan My ‘n offergawe moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle my offergawe bring."

Matthéüs / Mattityahu {10:8} "Maak siekes gesond, reinig melaatses, wek dooies op, dryf duiwels uit. Julle het dit verniet ontvang, verniet moet julle dit gee. "

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2009-02-28